Aichi B7A
![]() Aichi B7A2 zdobyty przez Amerykanów | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Konstrukcja |
dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne chowane w locie |
Załoga |
2 |
Historia | |
Data oblotu |
maj 1942 |
Lata produkcji | |
Liczba egz. |
B7A1 – 9 sztuk |
Dane techniczne | |
Napęd |
18-cylindrowy silnik w układzie podwójnej gwiazdy Nakajima NK9C Homare 12 |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość |
14,40 m |
Długość |
11,49 m |
Wysokość |
4,07 m |
Powierzchnia nośna |
35,40 m² |
Masa | |
Własna |
3 810 kg |
Startowa |
6 500 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
566 km/h |
Prędkość minimalna |
129 km/h |
Prędkość wznoszenia |
9,6 m/s |
Pułap |
11 250 m |
Zasięg |
3 038 km |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
2 działka Type 9 Model 2 kal. 20 mm (stałe – w skrzydłach) 1 karabin maszynowy kal. 13 mm (lub 7,62 mm) (ruchomy – w tylnej kabinie) 800 kg bomb (w komorze bombowej) lub torpeda o masie 800 kg | |
Użytkownicy | |
Cesarstwo Japonii |
Aichi B7A Ryūsei (jap. 愛知 B7A 流星 Aichi B7A "Meteor"; oznaczenie alianckie Grace) – pokładowy i lądowy samolot torpedowy i bombowiec nurkujący produkcji japońskiej z czasów II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]W związku z konkursem rozpisanym przez lotnictwo morskie imperium japońskiego na bombowy samolot pokładowy mogący zastąpić starsze maszyny bombowo-torpedowe Nakajima B5N oraz bombowce nurkujące Yokosuka D4Y, zakłady Aichi Kokuki KK przedstawiły projekt AM-23[1].
Pierwszy samolot z dziewięciu serii przedprodukcyjnej oznaczony jako B7A1 został oblatany w maju 1942 roku, jednak na skutek problemów z konstrukcją jednostki napędowej, maszyna dopiero w kwietniu 1944 roku została skierowana do produkcji seryjnej. Model B7A2 posiadał bardzo dobre własności lotno–taktyczne, był łatwy w pilotażu, co w połączeniu z mocnym silnikiem czyniło samolot ten dobrą bronią przeciwko alianckim okrętom. Do końca wojny w dwóch fabrykach powstało zaledwie 105 samolotów serii B7A. Desygnowany do działań morskich samolot stacjonował w bazach na lądzie, ponieważ w owym czasie Japońska Cesarska Marynarka Wojenna nie posiadała sprawnych lotniskowców[1].
Wersje
[edytuj | edytuj kod]- AM-23 – projekt B7A
- B7A1 – dziewięć prototypów modelu
- B7A2 – samolot "właściwy" produkcji seryjnej (wyprodukowano 105 sztuk)
- B7A2 Eksperymentalny – jeden samolot wyposażony w silnik gwiazdowy Nakajima Homare 23 o mocy 1491 kW (2000 KM)
- B7A3 – projektowana wersja z silnikiem Mitsubishi MK9A (Ha-43) o mocy 1641 kW (2200 KM)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Chant Chris: Samoloty II wojny światowej. Warszawa: Bellona, 2010, s. 317. ISBN 978-83-11-11489-0.