Wschodnia Rumanowa Czuba
![]() Wschodnia Rumanowa Przełęcz od wschodu | |
Państwo | |
---|---|
Pasmo | |
Wysokość |
2307 m n.p.m. |
Wybitność |
17 m |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Wschodnia Rumanowa Czuba (słow. Východný Rumanov zub[1], 2307 m[2]) – turnia znajdująca się w grani głównej Tatr Wysokich, między Bartkową Turnią (Bartkova veža, 2353 m) a Zachodnią Rumanową Czubą. Oddzielona od Zachodniej Rumanowej Czuby przez Pośrednią Rumanową Przełęcz, z kolei od Bartkowej Turni przez Wschodnią Rumanową Przełęcz[3].
Wschodnia Rumanowa Czuba to prawie poziomy odcinek grani o długości około 250 m. W jej zachodniej części, tuż przy Pośredniej Rumanowej Przełęczy znajduje się pionowy uskok o 6-metrowej wysokości. Na północ, do Doliny Ciężkiej czuba opada prawie pionową ścianą o wysokości około 250 m. Opadająca do Dolinki Rumanowej ściana południowa jest około dwukrotnie niższa i dwubarwna. Jej dolną część tworzą jasne, niezbyt strome, ale lite i bardzo gładkie płyty płyty, górna część ściany jest niemal czarna. Wypolerowane płyty tej ściany to efekt działania lodowca[4].
-
Widok z Rysów
-
Wschodnia Rumanowa Przełęcz – najniższe ze wcięć po lewej stronie zdjęcia
-
Widok z Niżnych Rysów
Taternictwo
[edytuj | edytuj kod]Nie prowadzi tędy żaden znakowany szlak turystyczny, jest to natomiast rejon dozwolony do uprawiania taternictwa[4].
- Granią ze Wschodniej Rumanowej Przełęczy; II w skali tatrzańskiej, A0, czas przejścia 30 min
- Ze Wschodniej Rumanowej Przełęczy obchodząc grań; I, 20 min
- Od południa, północną ścianą; V, 4 godz., górą lita skała[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. Tatry Bielskie [online] [dostęp 2022-01-23] .
- ↑ Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania .
- ↑ Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IX. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 47–54, 88.
- ↑ a b c Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Ganek, t. 16, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2011, ISBN 978-83-7104-042-9 .