Javier Zanetti
![]() Javier Zanetti (2014) | |||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Javier Adelmar Zanetti | ||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
10 sierpnia 1973 | ||||||||||||||||||||
Wzrost |
178 cm | ||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Javier Adelmar Zanetti (wym. [ˈχaβjeɾ saˈneti]; ur. 10 sierpnia 1973 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz, który występował na pozycji prawego obrońcy i środkowego pomocnika. Obecnie pełni funkcję wiceprezydenta Interu Mediolan.
Przez większość kariery był zawodnikiem Interu Mediolan, w którym występował w latach 1995–2014, a w latach 2001–2014 był kapitanem zespołu. Z 858 meczami jest zawodnikiem z największą liczbą spotkań dla Interu[1]. Z mediolańską drużyną zdobył pięciokrotnie Mistrzostwo Włoch, cztery Puchary Włoch, cztery Superpuchary Włoch, a w sezonie 2009/2010 Ligę Mistrzów UEFA. W sezonie 1997/1998 zdobył Puchar UEFA, a 2010 Klubowe mistrzostwo świata. Został wybrany w 2004 przez Pelé do FIFA 100[2]. Jego numer „4” został zastrzeżony przez Inter[3]. Przez Mediolan został uhonorowany za działalność społeczną nagrodą Ambrogino d’Oro. Jest ambasadorem Olimpiad Specjalnych.
Z 143 meczami dla seniorskiej reprezentacji Argentyny był rekordzistą pod względem liczby występów, a obecni jest na trzeciej pozycji[4]. Finalista Copa América 2004 i 2007 oraz Pucharu Konfederacji 1995 i 2005. Uczestnik Mistrzostw Świata 1998 i 2002.
Ze względu na swoją siłę i umiejętności, po przyjeździe do Włoch Zanetti otrzymał pseudonim Il Trattore (traktor).
Wczesne życie
[edytuj | edytuj kod]Javier Adelmar Zanetti urodził się w Buenos Aires jako syn Rodolfo Ignacio Zanettiego i Violety Bonazzoli. Drugie imię otrzymał po lekarzu, który uratował mu życie, gdy będąc noworodkiem miał problemy z oddychaniem[5]. Dorastał w portowej dzielnicy Dock Sud. Pracował w sklepie spożywczym kuzyna, pomagał swojemu ojcu w wielu pracach (m.in. w murarstwie[6]), rozwijając jednocześnie swoją pasję i umiejętności gry w piłkę nożną na przedmieściach Buenos. Zanetti ma friulijskie pochodzenie po pradziadku, który pochodził z Sacile we Friuli[7]. Dzięki temu łatwo otrzymał włoskie obywatelstwo.
Kariera zawodnicza
[edytuj | edytuj kod]Kariera klubowa
[edytuj | edytuj kod]Liga Argentyńska
[edytuj | edytuj kod]Zanetti został odrzucony przez młodzieżową drużynę CA Independiente, którego był fanem, i podpisał kontrakt z klubem Talleres RdE, grającym wówczas w drugiej lidze argentyńskiej. W barwach Albirrojo zadebiutował 22 sierpnia 1992 w meczu z Instituto Córdoba[8]. Po rozegraniu 33 spotkań szybko przeniósł się do drużyny Banfield grającej w Argentyńskiej Primera División.
W drużynie Banfield zadebiutował 12 września 1993 roku w meczu derbowym przeciwko River Plate. Jego pierwszy zawodowy gol na najwyższym szczeblu rozgrywek w Argentynie padł 29 września 1993 roku, a więc zaledwie 17 dni po debiucie w meczu z Newell’s Old Boys (1-1). Jego bardzo dobre występy zostały zauważone przez Daniela Passarellę i w 1994 roku Zanetti otrzymał powołanie i zagrał pierwszy mecz w reprezentacji Argentyny. W tym samym roku zainteresowane Javierem były zespoły River Plate i Boca Juniors, jednak Zanetti został w Banfield, a rok później został sprowadzony do Interu Mediolan przez Massima Morattiego razem ze Sebastianem Rambertem. Był to jeden z pierwszych zawodników sprowadzonych do zespołu z Mediolanu przez Morattiego. Kwota transferu wyniosła 6,5 mln euro[9].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Javier_Zanetti_-_Inter_Mailand_%281%29.jpg/190px-Javier_Zanetti_-_Inter_Mailand_%281%29.jpg)
Inter Mediolan
[edytuj | edytuj kod]Javier Zanetti zadebiutował w zespole z Mediolanu 27 sierpnia 1995 roku w meczu przeciwko zespołowi Vicenzy Calcio. Odkąd gra w klubie zdobył w zespołem Nerazzurrich 16 tytułów: Puchar UEFA 1998, gdzie w finale zdobył piękną bramkę po strzale spoza pola karnego, Puchar Włoch 2005, 2006, 2010, 2011 Superpuchar Włoch 2005, 2006, 2008 (zdobył decydującego gola w serii rzutów karnych w meczu o Superpuchar Włoch 2008 w meczu przeciwko AS Roma) i 2010 oraz pięć tytułów mistrza Włoch za sezony 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009 oraz 2009/2010 i najważniejsze Klubowe Mistrzostwo Świata 2010. Argentyńczyk został pierwszym kapitanem włoskiego klubu, który powiódł swój klub do zwycięstwa w Pucharze Europy, Pucharze Włoch i w lidze. W ciągu swej przygody z Interem pracował z 20 szkoleniowcami. Do Zanettiego należy także klubowy rekord pod względem liczby gier w kolejnych meczach (149).
Pierwsze trafienie dla Nerazzurrich Il Trattore zaliczył w meczu z US Cremonese rozegranym 3 grudnia 1995[10] r. Temu samemu zespołowi trafił także swego drugiego gola 6 kwietnia 1996 r. 12 września rozegrał pierwsze spotkanie w europejskich pucharach w ramach Pucharu UEFA z AC Lugano (1:1). Przed sezonem 1998/1999 został kapitanem Interu, gdyż Giuseppe Bergomi postanowił zakończyć swą karierę. W grudniu 1998 r. strzelił swego pierwszego gola w Lidze Mistrzów w meczu ze Sturmem Graz. W związku z przyjściem do Interu Maicona w 2006 r. Il Capitano bywał często przesuwany do linii pomocy w której świetnie się odnalazł.
27 września 2006 roku w meczu przeciwko Bayernowi Monachium Zanetti wystąpił po raz 500. w barwach drużyny Nerazzurich. 5 listopada strzelił gola w ligowej potyczce z Ascoli Calcio. 22 listopada 2006 rozegrał 100 spotkanie w europejskich pucharach (mecz ze Sportingiem). W kwietniu 2007 r. otrzymał National Giuseppe Prisco Award. 27 lutego 2008 zdobył wyrównującą bramkę w ligowym spotkaniu na szczycie z AS Roma. 24 września 2008 w meczu przeciwko US Lecce Zanetti mógł świętować swój 600. występ w zespole Interu Mediolan. Przez dwanaście lat, od 17 lutego 1999 r. (mecz Pucharu Włoch z Parmą) do 3 grudnia 2011 (mecz ligowy z Udinese Calcio)[11], nie był karany czerwoną kartką. W sezonie 2007/2008 nie otrzymał nawet jednej żółtej kartki.
22 maja 2010 roku wraz z Interem wygrał Ligę Mistrzów, pokonując w finale Bayern Monachium. Był to jego 700. mecz w klubie. Latem 2010 przedłużył umowę z klubem do czerwca 2013 r. Na mocy jej postanowień otrzymywał 2,5 mln euro rocznie[12]. 20 listopada 2010 r. dzięki trafieniu w spotkaniu z Tottenhamem stał się najstarszym strzelcem bramki w Lidze Mistrzów. Miał wówczas 37 lat i 71 dni.
11 maja 2011 r. podczas pucharowego meczu z Romą zagrał w 1000 oficjalnym spotkaniu piłkarskim. 20 września 2011 r. pobił osiągnięcie Giuseppe Bergomiego i został rekordzistą Interu pod względem liczby rozegranych meczów ligowych. 23 sierpnia 2012 roku Javier Zanetti wystąpił w meczu Inter Mediolan vs. FC Vaslui. Rozegrał wówczas swój 800. mecz w barwach Interu Mediolan[13]. 10 marca 2013 r. zaliczył w spotkaniu z Bologną (0:1) 600 występ ligowy dla Interu[14]. W meczu z FC Parma, rozegranym 21 kwietnia, wystąpił po raz 1100 w oficjalnym spotkaniu, co jest 4 wynikiem w historii[15]. 28 kwietnia w 17 minucie meczu z US Palermo doznał zerwania ścięgna Achillesa[16]. 12 czerwca 2013 Inter za pośrednictwem swej oficjalnej strony internetowej poinformował o przedłużeniu z Zanettim umowy do 30 czerwca 2014[17]. W 2014 roku, Javier Zanetti postanowił zakończyć karierę piłkarską.
Kariera reprezentacyjna
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Javier_Zanetti_%28L%29%2C_Cristiano_Ronaldo_%28R%29_%E2%80%93_Portugal_vs._Argentina%2C_9th_February_2011_%281%29.jpg/350px-Javier_Zanetti_%28L%29%2C_Cristiano_Ronaldo_%28R%29_%E2%80%93_Portugal_vs._Argentina%2C_9th_February_2011_%281%29.jpg)
W kadrze wystąpił po raz pierwszy w listopadzie 1994, za czasów gry w Banfield. Został wtedy powołany przez Daniela Passarellę na mecz z reprezentacją Chile i zagrał całe 90 minut. Swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji Zanetti zdobył 22 czerwca 1995 roku w meczu przeciwko Słowacji (6-0). Javier Zanetti jest piłkarzem posiadającym najwięcej występów w historii reprezentacji Argentyny. Był członkiem srebrnej drużyny z Igrzysk Olimijskich w Atlancie. Występował na Mundialu 1998 i Mundialu 2002. Bramka Il Capitano na 2:2 w meczu Argentyny z Anglią na MŚ w 1998 r. spowodowała, że doszło do dogrywki, a planowany zamach na prokuratora Marka Kopacza nie powiódł się, gdyż podłożony pod jego samochodem ładunek wybuchowy eksplodował za wcześnie[18]. Swój setny występ w barwach reprezentacji Zanetti świętował w półfinałowej potyczce Pucharu Konfederacji 2005 przeciwko reprezentacji Meksyku. Javier został wybrany wówczas piłkarzem meczu. Z wielkim niezrozumieniem przyjęto decyzję, iż Zanetti nie pojedzie na mistrzostwa świata 2006, pomimo że występował w meczach eliminacyjnych. José Pekerman w jego miejsce powołał Lionela Scaloniego. W turniejach o Puchar Ameryki brał udział w latach: 1995, 1999, 2004 i 2007. Po zakończeniu reprezentacyjnej kariery przez Roberta Ayalę przejął po nim kapitańską opaskę. Rekordzistą reprezentacji Argentyny pod względem ilości występów został 17 listopada 2007 r. w meczu z Boliwią. Wskutek decyzji nowego trenera kadry Argentyny – Diego Maradony, stracił na rzecz Javiera Mascherano opaskę kapitańską. Pomimo zwycięstwa w Lidze Mistrzów Zanetti nie został powołany do kadry na Mistrzostwa Świata w RPA. Maradona wolał postawić na Ariela Garcé, co wywołało wielką falę oburzenia. W wyjściowej jedenastce jego miejsce zajął Jonás Gutiérrez z grającego w Championship Newcastle United. Po Mundialu powrócił do zespołu. Ostatnim spotkaniem w reprezentacji Zanettiego był mecz z Urugwajem rozegrany 16 lipca 2011 r. na Copa América 2011.
Styl gry
[edytuj | edytuj kod]Nominalną pozycją Javiera Zanettiego jest prawa obrona. "Il Capitano" potrafi jednak grać na lewej obronie, a także jako środkowy i prawy pomocnik, co czyni go zawodnikiem niezwykle wszechstronnym. Zanetti jest piłkarzem wyjątkowo wytrzymałym i odpornym na kontuzje, co potwierdza liczba jego występów w kolejnych sezonach. Ponadto Argentyńczyk potrafi znakomicie przyspieszyć, prowadzić piłkę i jej nie stracić, co w trakcie swej długiej kariery niejednokrotnie wykorzystywał. Nie jest jednak piłkarskim wirtuozem. Odznacza się wielką charyzmą oraz czystą grą, gdyż kartki otrzymuje jedynie incydentalnie[19]. Bramki i asysty zdarzają się Zanettiemu okazjonalnie.
Sukcesy
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Festeggiamenti_Inter_2007-08.jpg/250px-Festeggiamenti_Inter_2007-08.jpg)
- Inter Mediolan
- Mistrzostwo Włoch (5): 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
- Puchar Włoch (4): 2005, 2006, 2010, 2011
- Liga Mistrzów: 2010
- Puchar UEFA: 1998
- Klubowe Mistrzostwa Świata: 2010
- Superpuchar Włoch (4): 2005, 2006, 2008, 2010
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]- Złoto na Igrzyskach Panamerykańskich: 1995
- Srebro na Igrzyskach Olimpijskich: 1996
- 2. miejsce na Copa América: 2004, 2007
- 2. miejsce na Pucharze Konfederacji: Puchar Konfederacji 1995
, Puchar Konfederacji 2005
- Kirin Cup: 2003
Indywidualne
[edytuj | edytuj kod]- FIFA 100
- Pallone d'Argento: 2002
- FIFA Team of the Year 2009: nominacja
- “Loyalty and Critics”: 2013
- Jedenastka roku Serie A według "La Gazzetta dello Sport": 2007[20]
- National Giuseppe Prisco Award: 2007
- San Siro Gentleman Awards – Gentelman roku: 2013[21]
- Nagroda Senatora Daniele Turaniego: 2009
- Nagroda Facchettiego: 2012
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/be/Javier_Zanetti.jpg/190px-Javier_Zanetti.jpg)
W 1992 roku wówczas dziewiętnastoletni Zanetti poznał czternastoletnią córkę nauczyciela uniwersyteckiego – Paulę De La Fuente, która siedem lat później została jego żoną. Żyją obecnie nad jeziorem Como w Moltrasio, a wcześniej mieszkali w Cernobio i prowadzą własną restaurację o nazwie "El Gaucho" w Mediolanie. Razem z żoną, która jest fotografką, założył organizację charytatywną: Fundację PUPI (Por Un Piberío Integrado), a razem z Estebanem Cambiassem Leoni di Potrero, która zajmuje się pomocą dzieciom zaczynającym przygodę z piłką. Il Capitano jest ambasadorem FIFA w Argentynie projektu SOS Children’s Villages. 11 czerwca 2005 roku urodziła się córka Javiera Zanettiego o imieniu Sol. 27 lipca 2008 urodził się syn Ignacio, a 9 maja 2012 Tomas. Piłkarz Interu ma również starszego brata Sergio Zanettiego, również piłkarza. Javier Zanetti jest głęboko wierzącym katolikiem, pomagał nawet Wesleyowi Sneijderowi w jego nawróceniu. Zawsze przed wejściem na boisko wykonuje znak krzyża. 25 kwietnia 2013 był gościem papieża Franciszka, który gościł go na prywatnej, godzinnej audiencji. Zanetti w prezencie podarował Ojcu Świętemu swoją koszulkę z numerem 4, opaskę kapitańską z flagami Włoch, Argentyny i Watykanu oraz inicjałami Papieża, książkę poświęconą Inter Campus ze specjalną dedykacją Massimo Morattiego, tabliczkę Fundacji PUPI oraz proporczyk z herbem Papieża Franciszka[22].
W 2003 uczestniczył w nagraniu piosenki Pazza Inter. W 2007 r. wziął udział w nagraniu hiszpańskojęzycznej wersji włoskiej piosenki "Parole parole", która postanowiła nagrać włoska piosenkarka Mina. W maju 2010 r. wziął udział razem z Angelo Palombo w indonezyjskiej wersji "Idola" wykonując utwór "Piu Bella Cosa" Ramazzottiego[23]. Jest admiratorem talentu Laury Pausini, Erosa Ramazzottiego i Los Piojos z Argentyny oraz The Beatles.
Pani Zanetti odpowiadając na pytanie o tajemnicę długowieczności męża powiedziała, że jest on patologicznym śpiochem, który może usnąć nawet na stojąco, a nie zbudzi go nawet skaczące po nim dziecko[19]. Jego obsesją są własne włosy, które mogą dotknąć jedynie jego dzieci. Lęk przed wyłysieniem skłonił go do spania w specjalnym czepku, który dostarcza do cebulek witaminy[24]. W 2009 r. wydał swą autobiografię Capitano e gentiluomo[25]. W 2011 została wydana przez Skirę 757 Record di fedeltà – I giorni di Zanetti. W 2010 wystąpił w filmie dokumentalnym Piergorgia Gaya Niente Paura[26].
Rekordy
[edytuj | edytuj kod]- Najwięcej meczów w turnieju Copa América (22),
- Najwięcej meczów dla Interu (857),
- Najwięcej meczów w Serie A bez przerwy (137),
- Najwięcej meczów dla Interu w europejskich pucharach (160),
- 2. zawodnik pod względem liczby meczów derbowych Mediolanu (46),
- 2. piłkarz pod względem liczby spotkań w Serie A (611),
- Obcokrajowiec z największą ilością meczów w Serie A (611),
- Najwięcej występów w Lidze Mistrzów jako kapitan (82),
Statystyki
[edytuj | edytuj kod]Klubowe
[edytuj | edytuj kod]Klub | Sezon | Kraj | Rozgrywki | Mecze | Bramki | Asysty |
---|---|---|---|---|---|---|
Tallares | 1992/1993 | ![]() |
Primera B Nacional Argentina | 33 | 1 | |
Banfield | 1993/1994 | Primera División | 37 | 1 | ||
1994/1995 | 29 | 3 | ||||
Razem | 66 | 4 | ||||
Inter Mediolan | 1995/1996 | ![]() |
Serie A | 32 | 2 | |
1996/1997 | 33 | 3 | ||||
1997/1998 | 28 | 0 | ||||
1998/1999 | 34+2[27] | 3+0 | ||||
1999/2000 | 34+1[28] | 1+0 | ||||
2000/2001 | 29 | 0 | 0 | |||
2001/2002 | 33 | 0 | 0 | |||
2002/2003 | 31 | 1 | 0 | |||
2003/2004 | 34 | 0 | 0 | |||
2004/2005 | 35 | 0 | 0 | |||
2005/2006 | 27 | 0 | 0 | |||
2006/2007 | 36 | 1 | 1 | |||
2007/2008 | 38 | 1 | 2 | |||
2008/2009 | 37 | 0 | 1 | |||
2009/2010 | 37 | 0 | 1 | |||
2010/2011 | 35 | 0 | 2 | |||
2011/2012 | 34 | 0 | 3 | |||
2012/2013 | 33 | 0 | 1 | |||
2013/2014 | 12 | 0 | 1 | |||
Razem | 615 | 12 | 11 | |||
Łącznie w Serie A | 66 | 4 | - | |||
Ogółem | 711 | 17 | 11 |
Reprezentacyjne
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/92/Zanetti_vs_Russia_2009_-_1.png/210px-Zanetti_vs_Russia_2009_-_1.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/65/Javier_Zanetti_%E2%80%93_Portugal_vs._Argentina%2C_9th_February_2011_%281%29.jpg/210px-Javier_Zanetti_%E2%80%93_Portugal_vs._Argentina%2C_9th_February_2011_%281%29.jpg)
Reprezentacja Argentyny | ||
---|---|---|
Rok | Mecze | Gole |
1994 | 3 | 0 |
1995 | 15 | 1 |
1996 | 6 | 0 |
1997 | 4 | 0 |
1998 | 9 | 2 |
1999 | 11 | 0 |
2000 | 7 | 0 |
2001 | 9 | 0 |
2002 | 6 | 0 |
2003 | 8 | 1 |
2004 | 14 | 1 |
2005 | 10 | 0 |
2006 | 0 | 0 |
2007 | 15 | 0 |
2008 | 11 | 0 |
2009 | 8 | 0 |
2010 | 2 | 0 |
2011 | 7 | 0 |
Razem | 145 | 5 |
Rozgrywek
[edytuj | edytuj kod]- Serie A: 603 meczów, 12 bramek
- Puchar Włoch: 76 meczów, 3 gole
- Superpuchar Włoch: 7 występów
- Liga Mistrzów UEFA: 105 meczów, 2 gole
- Puchar UEFA: 57 meczów, 3 gole
- Klubowe Mistrzostwa Świata: 2 występy, 1 gol
- Copa América: 22 mecze
- Mistrzostwa Świata: 8 meczów, 1 gol
- Puchar Konfederacji: 8 występów
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wirtualna Polska Media , #DzialoSieWSporcie: Wzruszające pożegnanie długowiecznego Zanettiego [online], sportowefakty.wp.pl, 10 maja 2020 [dostęp 2023-08-22] (pol.).
- ↑ Pele's list of the greatest [online], 4 marca 2004 [dostęp 2023-08-22] (ang.).
- ↑ Numer Zanettiego zastrzeżony [online], Transfery.info, 29 kwietnia 2015 [dostęp 2023-08-22] (pol.).
- ↑ Lionel Messi z kolejnym rekordem, prześcignął legendę [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-08-22] (pol.).
- ↑ Zanetti. "O telemóvel só aparece depois da cabina telefónica e do faxe". 10.09.2011. [dostęp 2013-07-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-19)]. (port.).
- ↑ Javier Zanetti – Superman niewidzialny [online], sport.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ Zanetti manda baci al Friuli. 20.12.1997. [dostęp 2013-07-21]. (wł.).
- ↑ 1000 veces Zanetti. lanacion.com.ar. [dostęp 2013-05-18]. (hiszp.).
- ↑ Javier Zanetti, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–transfery) [dostęp 2020-11-30] .
- ↑ Javier Zanetti, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–występy : 1995/1996) [dostęp 2020-12-05] .
- ↑ Z czuba.pl – inny serwis sportowy. Nikiforzy polskiego dziennikarstwa sportowego [online], tv.zczuba.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ Rewolucji w Interze ciąg dalszy – FcInter.pl [online], fcinter.pl [dostęp 2017-11-24] .
- ↑ Jacek Żytnicki: Osiemset razy Zanettiego. Na spalonym. [dostęp 2012-11-21]. (pol.).
- ↑ 600 występ Zanettiego – FcInter.pl [online], fcinter.pl [dostęp 2017-11-24] .
- ↑ 1100 meczów Zanettiego! – intermediolan.com [online], intermediolan.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
- ↑ OFICJALNE: przeklęty sezon – intermediolan.com [online], intermediolan.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
- ↑ Oficjalne: Zanetti przedłużył kontrakt. 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-12]. (pol.).
- ↑ SportowyBar – aktualne informacje ze świata sportu – WP SportoweFakty [online], babol.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ a b Javier Zanetti – intermediolan.com [online], intermediolan.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
- ↑ Jedenastka roku wg."La Gazzetta dello Sport" – FcInter.pl [online], fcinter.pl [dostęp 2017-11-24] .
- ↑ Zanetti, Kovacić, Milito i Moratti nagrodzeni. [dostęp 2013-05-16]. (pol.).
- ↑ Javier Zanetti na audiencji u Papieża Franciszka – intermediolan.com [online], intermediolan.com [dostęp 2017-11-24] (ang.).
- ↑ SportowyBar – aktualne informacje ze świata sportu – WP SportoweFakty [online], babol.pl [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-29] (pol.).
- ↑ alkosport.pl [online], alkosport.pl [dostęp 2020-03-07] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-27] .
- ↑ Zanetti e i tifosi per "Capitano e Gentiluomo". 20.05.09 / 22:11. [dostęp 20.05.09]. (wł.).
- ↑ Niente paura (2010) – Full Cast & Crew – IMDb [online], imdb.com [dostęp 2017-11-24] .
- ↑ Mecze barażowe
- ↑ Mecz barażowy
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Javier Zanetti w bazie National Football Teams (ang.)
- Reprezentanci Argentyny w piłce nożnej
- Argentyńczycy pochodzenia włoskiego
- Argentyńscy medaliści olimpijscy
- Argentyńscy działacze sportowi
- Piłkarze CA Talleres (Remedios de Escalada)
- Piłkarze CA Banfield
- Piłkarze Interu Mediolan
- Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2002
- Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1995
- Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 2005
- Uczestnicy Copa América 1995
- Uczestnicy Copa América 1999
- Uczestnicy Copa América 2004
- Uczestnicy Copa América 2007
- Uczestnicy Copa América 2011
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996
- Piłkarze ze 100 i więcej występami w reprezentacji
- Piłkarze FIFA 100
- Urodzeni w 1973
- Ludzie urodzeni w Buenos Aires
- Zwycięzcy Klubowych Mistrzostw Świata FIFA