skrobać
skrobać (język polski)
edytuj- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany
- (1.1) trąc czymś ostrym, zdrapywać wierzchnią warstwę czegoś
- (1.2) pot. drapać coś lub po czymś
- (1.3) żart. pisać brzydko, niestarannie lub niewyraźnie
- przykłady:
- (1.2) Pan od czasu do czasu zatrzymywał się i oglądał jakiś przedmiot, pies przysiadał na podłodze i skrobał tylną nogą gęste kudły, a rzędem ustawione w szafie lalki małe, średnie i duże, brunetki i blondynki przypatrywały się im martwemi oczami[1].
- (1.2) Wycieraczki rozpaczliwie skrobały szybę, niewiele poprawiając widoczność[2].
- (1.3) Co ty tam skrobiesz w tym zeszycie?
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) skrobać marchew • skrobać rybę
- (1.2) skrobać paznokciami / pazurami
- (1.3) skrobać jak kura pazurem
- synonimy:
- (1.3) bazgrać
- antonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skrobanie n, skrobak m, skrobaczka ż, skrobanka ż, skrobia ż
- czas. zeskrobywać, skrobnąć dk.
- związki frazeologiczne:
- skrobać marchewkę • skrobać jak kura pazurem
- przysłowie: każdy sobie rzepkę skrobie
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) scratch; (1.2) scratch
- duński: (1.1) skrabe; (1.2) skrabe, kradse
- kazachski: (1.1) қыру
- norweski (bokmål): (1.1) skrape
- norweski (nynorsk): (1.1) skrape, skrapa
- rosyjski: (1.1) скоблить, скрести
- szwedzki: (1.1) skrapa
- włoski: (1.1) raschiare
- źródła:
- ↑ Bolesław Prus: Lalka.
- ↑ Małgorzata Saramonowicz, Siostra, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.