McLaren M23
![]() | |
Emerson Fittipaldi no McLaren M23 no Gran Premio do Reino Unido de 1974 | |
---|---|
Información | |
País | ![]() |
Fabricante | Mclaren Racing |
Deseñador | Gordon Coppuck |
Produción | |
Predecesor | M19C |
Sucesor | M26 |
Longo | mm |
Largo | mm |
Alto | mm |
Peso | 575 kg. |
Chasis | Monocasco de aluminio |
Suspensión | |
Motor | Ford-Cosworth DFV V8 |
Potencia | 2.993 cm³ |
Transmisión | Hewland FG400 5/6-velocidades |
Tracción | Posterior |
Freos | |
Prestacións | |
Pneumáticos | Goodyear |
Debut | Gran Premio de Suráfrica de 1973 |
Pilotos | |
Carreiras | 83 |
Gañadas | 16 |
Poles | 14 |
Voltas rápidas | 10 |
Camp. Cons. | 1 (1974) |
Camp. Pilt. | 2 (1974: Fittipaldi; 1976: Hunt) |
O McLaren M23 foi un coche de competición deseñado por Gordon Coppuck, coa participación de John Barnard e construído polo equipo McLaren. Foi un desenvolvemento do coche McLaren M16 Indianapolis 500. Utilizouse un motor Ford Cosworth DFV, o cal foi preparado pola compañía de tuning especial Nicholson-McLaren Engines. Isto axudou a aumentar a potencia de saída do DFV ao redor de 490 bhp.
Historia na competición
[editar | editar a fonte]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2f/Yardley_McLaren_MH0067.jpg/220px-Yardley_McLaren_MH0067.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/McLaren_M23_without_bodywork.jpg/220px-McLaren_M23_without_bodywork.jpg)
Foi presentado na tempada 1973 de Fórmula Un, e logrou a pole postion con Denny Hulme na súa primeira saída. Hulme e Peter Revson lograron tres vitorias entre eles esa tempada, mentres que o novato Jody Scheckter case logrou un cuarto. Scheckter foi responsable dun dos maiores accidentes que viu a Fórmula Un no Gran Premio do Reino Unido de 1973, cando trompeou o seu M23 diante do pelotón. Emerson Fittipaldi uniuse a McLaren proveniente de Lotus en 1974. O seu coñecemento do Lotus 72 axudou a McLaren a desenvolver o M23 e esa tempada Fittipaldi deulle a McLaren os seus primeiros campionatos mundiais de pilotos e construtores, superando a Ferrari, Tyrrell e Lotus.
O desenvolvemento adicional na tempada 1975 de Fórmula Un, incluía unha caixa de cambios de 6 velocidades, unha novidade para o tempo, axudou a Fittipaldi a quedar segundo no campionato de pilotos detrás de Niki Lauda, que tiña a vantaxe do chasis do Ferrari 312T e McLaren logrou o terceiro posto no campionato de construtores, detrás de Ferrari e Brabham. O equipo experimentou con diferentes estilos de carrozaría, incluíndo kickups aerodinámicos diante das rodas traseiras, diferentes perfís de nariz e carrozaría ampliada diante das rodas traseiras, aloxando os enfriadores de aceite. A maioría destes cambios foron adoptados para o M23 e o seu sucesor, o McLaren M26. A finais de 1975, Fittipaldi deixou o equipo para unirse ao equipo do seu irmán Fittipaldi Automotive patrocinado por copersucar. Foi substituído por James Hunt, quen gañou a dramática e polémica tempada 1976 coa última evolución do M23, o M23D.
Cando o substituto, o McLaren M26, resultou problemático, Hunt e Jochen Mass baseáronse no M23 na primeira parte da tempada 1977 de Fórmula Un, e aínda que o coche tiña entón catro anos aínda era competitivo.
O M23 nunca foi o coche de F1 tecnicamente máis avanzado, pero unha boa preparación e o desenvolvemento continuo axudáronlle a gañar 16 Grandes Premios, dous campionato mundiais de pilotos e un campionato mundial de construtores durante a súa andaina.
O M23 tamén foi modificado para o seu uso na Fórmula 5000. O piloto australiano John McCormack pilotou un M23 con motor Leyland para gañar o Campionato Australiano de Pilotos de 1977. McCormack tamén culificou o seu M23 na pole no Gran Premio de Australia de 1978.
![]() |
| ||||
Problemas coa escoita deste ficheiro? Vexa a páxina de axuda. |
![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Fórmula 1 |
Resultados Completos na Fórmula Un
[editar | editar a fonte](Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
Ano | Equipo | Motor | Pneu. | Pilotos | Nº | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | Puntos | Pos. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1973 | Yardley Team McLaren | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 |
G | ARX | BRA | RSA | ESP | BEL | MON | SWE | FRA | GBR | NED | ALE | AUT | ITA | CAN | USA | 58* | 31 | ||||
Denny Hulme | 5 | 6 | 7 | 6 | 1 | 8 | 3 | Ret | 12 | 8 | 15 | 13 | 4 | |||||||||||
Peter Revson | 4 | Ret | 5 | 7 | 1 | 4 | 9 | Ret | 3 | 1 | 5 | |||||||||||||
Jody Scheckter | Ret | NTS | Ret | Ret | ||||||||||||||||||||
Jacky Ickx | 3 | |||||||||||||||||||||||
1974 | Marlboro Team Texaco | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 |
G | ARX | BRA | RSA | ESP | BEL | MON | SWE | NED | FRA | GBR | ALE | AUT | ITA | CAN | USA | 73 (75) | 1º | ||||
Emerson Fittipaldi | 5 | 10 | 1 | 7 | 3 | 1 | 5 | 4 | 3 | Ret | 2 | Ret | Ret | 2 | 1 | 4 | ||||||||
Denny Hulme | 6 | 1 | 12 | 9 | 6 | 6 | Ret | Ret | Ret | 6 | 7 | DSC | 2 | 6 | 6 | Ret | ||||||||
Yardley Team McLaren | Mike Hailwood | 33 | 4 | 5 | 3 | 9 | 7 | Ret | Ret | 4 | 7 | Ret | 15 | |||||||||||
David Hobbs | 7 | 9 | ||||||||||||||||||||||
Jochen Mass | 16 | 7 | ||||||||||||||||||||||
Scribante Lucky Strike Racing | Dave Charlton | 23 | 19 | |||||||||||||||||||||
1975 | Marlboro Team McLaren | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 |
G | ARX | BRA | RSA | ESP | MON | BEL | SWE | NED | FRA | GBR | ALE | AUT | ITA | USA | 53 | 3º | |||||
Emerson Fittipaldi | 1 | 1 | 2 | Ret | NTS | 2 | 7 | 8 | Ret | 4 | 1 | Ret | 9 | 2 | 2 | |||||||||
Jochen Mass | 2 | 14 | 3 | 6 | 1 | 6 | Ret | Ret | Ret | 3 | 7 | Ret | 4 | Ret | 3 | |||||||||
Lucky Strike Racing | Dave Charlton | 31 | 14 | |||||||||||||||||||||
1976 | Marlboro Team McLaren | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 |
G | BRA | RSA | USW | ESP | BEL | MON | SWE | FRA | GBR | ALE | AUT | NED | ITA | CAN | USA | XPN | 74 (75) | 2º | |||
James Hunt | 11 | Ret | 2 | Ret | 1 | Ret | Ret | 5 | 1 | DSC | 1 | 4 | 1 | Ret | 1 | 1 | 3 | |||||||
Jochen Mass | 12 | 6 | 3 | 5 | Ret | 6 | 5 | 11 | 15 | Ret | 3 | 7 | Ret | 5 | 4 | Ret | ||||||||
1977 | Marlboro Team McLaren | Ford Cosworth DFV 3.0 V8 |
G | ARX | BRA | RSA | USW | ESP | MON | BEL | SWE | FRA | GBR | ALE | AUT | NED | ITA | USA | CAN | XPN | 60* | 3º | ||
James Hunt | 1 | Ret | 2 | 4 | 7 | Ret | ||||||||||||||||||
Jochen Mass | 2 | Ret | Ret | 5 | Ret | 4 | 4 | Ret | 2 | 9 | ||||||||||||||
Bruno Giacomelli | 14 | Ret | ||||||||||||||||||||||
Gilles Villeneuve | 40 | 11 | ||||||||||||||||||||||
Iberia Airlines | Emilio de Villota | 36 | 13 | NSC | NSC | NSc | NSC | 17 | NSC | |||||||||||||||
Chesterfield Racing | Brett Lunger | 30 | NTS | 11 | NSC | 13 | Ret | 10 | 9 | Ret | 10 | 11 | ||||||||||||
1978 | Liggett Group/ B&S Fabrications |
Ford Cosworth DFV 3.0 V8 | G | ARX | BRA | RSA | USW | MON | BEL | ESP | SWE | FRA | GBR | ALE | AUT | NED | ITA | USA | CAN | 15 | 8º | |||
Brett Lunger | 30 | 13 | Ret | 11 | NSC | |||||||||||||||||||
Nelson Piquet | 29 | Ret | Ret | 9 | ||||||||||||||||||||
Centro Aseguredor F1 | Emilio de Villota | 28 | NSC | |||||||||||||||||||||
Melchester Racing | Tony Trimmer | 40 | NSC |
* 12 puntos en 1973 anotáronse usando o M19A e M19C
* 39 puntis en 1977 anotáronse usando o M26
* Todos os puntos de 1978 anotáronse usando o McLaren M26
Notas
[editar | editar a fonte]- F1 Racing magazine, xaneiro de 2001.
- Motor Sport (revista), agosto de 2002.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: McLaren M23 ![]() |