กั่น
ดูเพิ่ม: กน, กน., กัน, กั้น, กั๋น, กิน, กินี, กิ่น, กิ๋น, กึ๋น, กื๋น, กุน, กุ่น, กุ๊น, กูน, กู้น, ก่น, และ ก้น
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | กั่น | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gàn |
ราชบัณฑิตยสภา | kan | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kan˨˩/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]กั่น
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]คำคุณศัพท์
[แก้ไข]กั่น (คำอาการนาม กำกั่น หรือ ความกั่น)
- อีกรูปหนึ่งของ ᨠᩖᩢ᩵ᩁ (กลั่ร, “กล้าหาญ”)