อักษรชวา
อักษรชวา | |
---|---|
![]() | |
ชนิด | |
ช่วงยุค | ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 16–20 |
ทิศทาง | ซ้ายไปขวา ![]() |
ภาษาพูด | ภาษาชวา |
อักษรที่เกี่ยวข้อง | |
ระบบแม่ | |
ระบบพี่น้อง | อักษรบาหลี อักษรบาตัก อักษรบายบายิน อักษรบูฮิด อักษรฮานูโนโอ อักษรลนตารา อักษรซุนดา อักษรเรินกง อักษรเรชัง อักษรตักบันวา |
ISO 15924 | |
ISO 15924 | Java (361), Javanese |
ยูนิโคด | |
ยูนิโคดแฝง | Javanese |
ช่วงยูนิโคด | U+A980–U+A9DF |
อักษรชวา (ภาษาชวา: Aksara Hanacaraka) เป็นอักษรที่ใช้เขียนภาษาชวา โดยก่อนหน้าที่จะใช้อักษรชวาเขียน ราว พ.ศ. 1900 ภาษาชวาเขียนด้วยอักษรปัลลวะ อีก 200 ปีถัดมาเขียนด้วยอักษรกวิ จนราว พ.ศ. 2200 อักษรชวาหรือจารากันจึงพัฒนาขึ้นมา อักษรนี้ถูกห้ามใช้ในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2483 -2488 ราวพ.ศ. 2000 มีการเขียนภาษาชวาด้วยอักษรอาหรับเช่นกัน เรียกว่าเปกอลหรือกันดิล ตั้งแต่เนเธอร์แลนด์นำการเขียนด้วยอักษรละตินเข้ามาเผยแพร่ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2300 ทั้งอักษรชวาและอักษรอาหรับจึงถูกแทนที่ด้วยอักษรละติน ปัจจุบันอักษรชวาใช้ทางวิชาการและการประดับตกแต่ง ผู้ที่อ่านได้จะได้รับการยกย่องมากอักษรนี้เคยใช้เขียนภาษาบาหลีและภาษาซุนดา แต่ถูกแทนที่ด้วยอักษรละตินหมดแล้ว
ลักษณะ
อักษรชวาจะประกอบด้วยพยัญชนะซึ่ง พยัญชนะทุกตัวมีเสียงอะ เสียงสระอื่นแทนด้วนรูปสระต่างๆ พยัญชนะมี 2 แบบ คือ ตัวเต็ม (อักษรา) และตัวเชิง (ปาซางัน) มีอักษรพิเศษเรียก อักษรา มุรทา หรือ อักษรา เกเท ใช้เขียนชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ สระมีสองชุดคือสระจมและสระลอย
อักษรตัวเต็มพื้นฐานมี 20 ตัวได้แก่
ha | na | ca | ra | ka |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
da | ta | sa | wa | la |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
pa | dha | ja | ya | nya |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
ma | ga | ba | tha | nga |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
อักษรตัวเชิง
ha | na | ca | ra | ka |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
da | ta | sa | wa | la |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
pa | dha | ja | ya | nya |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
ma | ga | ba | tha | nga |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
เครื่องหมายตัวสะกด
Panyangga | Cêcak | Wingyan | Layar | Pangkon |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() | |
kaṃ | kang | kah | kar | -k |
พยัญชนะตัวควบกล้ำ
Cakra | Kêrêt | Pengkal |
![]() |
![]() |
![]() |
kra | krê | kya |
อักษรส่วนเพิ่ม
เป็นอักษรที่เรียกอักษรมุรทาและมหาปรานา ใช้เขียนคำขึ้นต้นของชื่อบุคคลที่เป็นที่เคารพ โดยการใช้คล้ายกับการใช้อักษรตัวใหญ๋ของอักษรละตินที่ใช้เขียนภาษาชวาในปัจจุบัน
ตัวเต็ม | ตัวเชิง | ชื่อ |
---|---|---|
![]() |
![]() |
Na murda |
![]() |
![]() |
Ca Murda |
![]() |
![]() |
Ka murda |
![]() |
![]() |
Ta murda |
![]() |
![]() |
Sa murda |
![]() |
![]() |
Pa murda |
![]() |
![]() |
Nya murda |
![]() |
![]() |
Ga murda |
![]() |
![]() |
Ba murda |
ตัวเต็ม | ตัวเชิง | ชื่อ |
---|---|---|
![]() |
![]() |
Da mahaprana |
![]() |
![]() |
Sa mahaprana |
![]() |
![]() |
Ja mahaprana |
![]() |
![]() |
Tha mahaprana |
ตัวเต็ม | ตัวเชิง | ชื่อ |
---|---|---|
![]() |
![]() |
Ra agung |
![]() |
![]() |
Pa cêrêk |
![]() |
![]() |
Nga lêlêt |
อักษรสำหรับถ่ายเสียงภาษาอื่น
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
fa | qa | va | za | |
fa | qa | va | d͡ʒa |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
tsa | ḥa | kha | dza | za | ṣa | ḍa | ṭa | ẓa | a' | gha | fa | qa |
θa | ħa | xa | ða | d͡ʒa | sˤa | ðˤa | tˤa | dˤa | ʔ | ɣa | fa | qa |
![]() |
![]() |
![]() |
nya | rêu | lêu |
ɳa | rɤ | lɤ |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
the | se | nie | hwe | yo | syo |
สระพื้นฐาน
a | i | u | e | o | ě |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
- | Wulu | Suku | Taling | Taling-tarung | Pěpět |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
สระส่วนเพิ่ม
aa | ii | uu | ai | au | ěu | o (ซุนดา) | i (กวิ) |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() | ||
Tarung | Wulu mělik | Suku měndut | Dirga mure | Dirga mure-tarung | Pěpět-tarung | Tolong | - |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
ตัวเลข
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 0 |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
การเรียงลำดับ
อักษรชวามีการเรียงลำดับที่มีเอกลักษณ์ เพราะจะเป็นบทกวีในตัวของมันเองด้วย คือ "Hana caraka, data sawala, paḍa jayanya, maga baṭanga," ซึ่งมาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องอายี ซากา[1] ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับกษัตริย์องค์แรกของชวา อักษรชวานี้จะเรียงลำดับตามแบบของภาษาสันสกฤตก็ได้
-
Hana caraka (มีผู้สื่อข่าวสองคน)
-
Data sawala (ต่างเป็นปรปักษ์กัน)
-
Padha jayanya (ทั้งสองเข้าต่อสู้กัน)
-
Maga bathanga (แล้วก็ตายทั้งคู่)
การใช้งานในปัจจุบัน
ใช้เขียนภาษาซุนดา
ชาวซุนดาบางส่วนใช้อักษรชวาในการเขียนภาษาซุนดา แต่ได้ดัดแปลงตัวอักษรและเปลี่ยนชื่อเรียกขากจากจารากันในภาษาชวาเป็นจาจารากัน มี 18 ตัวโดยตัดตัว dha และ tha ออกไป
ความตล้ายคลึงกับอักษรบาหลี
รูปลักษณ์ของอักษรชวาและอักษรบาหลีคล้ายคลึงกัน แต่ใช้ยูนิโคดต่างกัน
![]() |
![]() |
อักษรชวา | อักษรบาหลี |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Solo_Grand_Mall_2011_Bennylin_01.jpg/220px-Solo_Grand_Mall_2011_Bennylin_01.jpg)
อ้างอิง
- (อังกฤษ) อักษรชวา
- ↑ Soemarmo, Marmo. "Javanese Script." Ohio Working Papers in Linguistics and Language Teaching 14.Winter (1995): 69-103.