Eparhija šabačka
Osnovne informacije | |
---|---|
Država | Srbija |
Sjedište | Šabac |
Broj manastira | 8 |
Arhijerej | |
Eparhijski arhijerej | Jerotej |
Čin arhijereja | Episkop |
Titula arhijereja | Episkop šabački |
![]() |
Eparhija šabačka je eparhija Srpske pravoslavne crkve sa sjedištem u Šapcu, gde se nalazi i Saborna crkva eparhije.
Nadležni arhijerej je gospodin Lavrentije.
Eparhija šabačka jedna je od najmlađih u okviru Srpske pravoslavne crkve, budući da je stvorena 2006. godine, deobom dotadašnje Eparhije šabačko-valjevske.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Eglise_orthodoxe_de_%C5%A0abac_1.jpg/300px-Eglise_orthodoxe_de_%C5%A0abac_1.jpg)
Obuhvata oblast u zapadnoj Srbiji oko grada Šapca.
Eparhija šabačka se graniči sa eparhijama Zvorničko-tuzlanskom, Sremskom, Beogradsko-karlovačkom, Šumadijskom, Valjevskom i Žičkom.
Sveti arhijerejski sabor SPC je na prolećnom zasedanju u maju 2006. doneo odluku da se Šabačko-valjevska eparhija podeli na dve eparhije: Šabačku sa centrom u Šapcu i Valjevsku sa sedištem u Valjevu. Dotadašnji episkop šabačko-valjevski gospodin Lavrentije Trifunović postao je šabački episkop.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/07/Trono%C5%A1a_monastery.jpg/300px-Trono%C5%A1a_monastery.jpg)
Posle sklapanja Beogradskog mira 1739. došlo je do spajanja dve eparhije, jedna od njih je bila u sastavu Austrije i imala sedište u Valjevu (Valjevska eparhija), a druga je bila u sastavu Turske sa sedištem u Užicu (Užičko-ariljska i zvornička eparhija). Tako je nastala jedna velika eparhija sa sedištem u Valjevu. Ovakvo stanje je potrajalo do 1831. kada je uspostavljena novo ustrojstvo u srpskoj crkvi i pomenuta eparhija podeljena na tri dela. Krajem 18. veka je sedište eparhije izmešteno iz Valjeva u Šabac, pa se prvim šabačkim episkopom smatra Grk Danilo I.
Kada je 1831. srpska crkva dobila pravo da sama postavlja Srbe episkope umesto dotadašnjih Grka, dotadašnja velika Užičko-valjevsko-zvornička eparhija podeljena je na tri eparhije: na Užičku, sa sedištem u Čačku (kasnije nazvanu Žička eparhija), na Valjevsku, koja je prozvana Šabačkom, pošto je sedište episkopa konačno premešteno u Šabac, i na Zvorničku, čija je oblast ostala pod Turcima i dobila posebnog episkopa (današnja Eparhija zvorničko-tuzlanska).
Jedno vreme (1886-1898.) eparhija je bila ukinuta i pripojena Beogradskoj mitropoliji. Po ustavu SPC iz 1947. eparhija je nosila naziv Šabačko-valjevska i ima sedište u Valjevu do 2006. godine.
Godine 2006. Šabačko-valjevska eparhija je prestala da postoji i podeljena na dve nove eparhije: Šabačku i Valjevsku. Poslednji eparhijski arhijerej eparhije bio je episkop Lavrentije Trifunović, koji je po njenoj deobi postao episkop šabački.
Eparhija je podeljena na arhijerejska namesništva kojim upravlja arhijerejski namesnik. Ima ih 10 i to su:
- azbukovačko,
- lozničko,
- mačvansko,
- posavsko-tamnavsko,
- jadarsko,
- pocersko,
- mačvansko-pocersko,
- rađevsko i
- šabačko.
U Šabačko-valjevskoj eparhiji nalaze se sledeći manastiri: