tytuł
tytuł (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/79/Queen_of_the_Amazons_%281947%29_-_Title.jpg/220px-Queen_of_the_Amazons_%281947%29_-_Title.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; zob. też tytuł w Wikipedii
- (1.2) zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
- (1.3) podstawa czegoś, powód, racja
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tytuł tytuły dopełniacz tytułu tytułów celownik tytułowi tytułom biernik tytuł tytuły narzędnik tytułem tytułami miejscownik tytule tytułach wołacz tytule tytuły
- przykłady:
- (1.1) Tytuł tego filmu nic mi nie mówi.
- (1.2) Tytuły mistrzowskie zdobyło czterech zawodników.
- (1.3) Rozporządzał majątkiem z tytułu ojcostwa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pod tytułem • nosić tytuł
- (1.2) nosić tytuł • tytuł naukowy • zdobyć tytuł
- (1.3) tytuł własności • tytuł wykonawczy • tytuł egzekucyjny • tytuł prawny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tytulatura ż
- czas. tytułować, zatytułować
- przym. tytułowy, tytularny, utytułowany
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) titull m; (1.2) titull m
- angielski: (1.1) title; (1.2) title
- arabski: (1.1) عنوان m (ʿunwān); (1.2) لقب m (laqb)
- baskijski: (1.1) izenburu; (1.2) titulu
- białoruski: (1.1) загаловак m, тытул m; (1.2) тытул m
- bułgarski: (1.1) заглавие n; (1.2) титла ż
- chiński standardowy: (1.2) uproszcz. 称谓 / trad. 稱謂 (chēngwèi)
- chorwacki: (1.1) naslov m; (1.2) naslov m
- czeski: (1.1) titul m; (1.2) titul m
- duński: (1.1) titel w; (1.2) titel w
- esperanto: (1.1) titolo; (1.2) titolo
- estoński: (1.1) pealkiri; (1.2) tiitel
- francuski: (1.1) titre m
- hiszpański: (1.1) título m; (1.2) título m; (1.3) título m
- islandzki: (1.1) titill m
- jidysz: (1.1) נאָמען m (nomen)
- kaszubski: (1.1) titel m
- litewski: (1.1) antraštė ż, pavadinimas m; (1.2) titulas m
- łaciński: (1.1) titulus m
- niderlandzki: (1.1) titel m; (1.2) titel m
- niemiecki: (1.1) Titel m; (1.2) Titel m
- norweski (bokmål): (1.1) tittel m; (1.2) tittel m
- norweski (nynorsk): (1.1) tittel m; (1.2) tittel m
- rosyjski: (1.1) титул m; (1.2) титул m; (1.3) цель ż, повод m
- szwedzki: (1.1) titel w; (1.2) titel w
- ukraiński: (1.1) титул m; (1.2) титул m
- włoski: (1.1) titolo m; (1.2) titolo m; (1.3) titolo m
- źródła:
- ↑ Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14.