odpowiednik
odpowiednik (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik], AS: [otpovʹi ̯edʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odpowiednik odpowiedniki dopełniacz odpowiednika odpowiedników celownik odpowiednikowi odpowiednikom biernik odpowiednik odpowiedniki narzędnik odpowiednikiem odpowiednikami miejscownik odpowiedniku odpowiednikach wołacz odpowiedniku odpowiedniki - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odpowiednik odpowiednicy dopełniacz odpowiednika odpowiedników celownik odpowiednikowi odpowiednikom biernik odpowiednika odpowiedników narzędnik odpowiednikiem odpowiednikami miejscownik odpowiedniku odpowiednikach wołacz odpowiedniku odpowiednicy
- przykłady:
- (1.1) Fraza – to odpowiednik zdania, to taka jednostka frazeologiczna, w której jeden z członów jest podmiotem, a drugi orzeczeniem[1].
- (1.1) Co trzeci Polak kupuje roślinne odpowiedniki mięsa[2].
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odpowiedniość ż
- forma żeńska odpowiedniczka ż
- przym. odpowiedni
- przysł. odpowiednio
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) equivalent
- białoruski: (1.1) адпаведнік m; (2.1) адпаведнік m
- duński: (1.1) ækvivalent w/n
- esperanto: (2.1) paralelulo
- japoński: (1.1) 対応するもの (taiō suru mono)
- rosyjski: (1.1) соотве́тствие n, эквивале́нт m, ана́лог m
- źródła:
- ↑ Stanisław Skorupka, Kompozycja grup frazeologicznych, „Poradnik Językowy” nr 4/1950, s. 19.
- ↑ horecanet.pl, 12 grudnia 2019.