numerus clausus
numerus clausus (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
fraza rzeczownikowa
- (1.1) praw. zamknięta lista elementów, która wskazuje wszystkie dopuszczalne i poza którą nie można wychodzić; zob. też numerus clausus w Wikipedii
- (1.2) maksymalna liczba bądź procentowy udział osób pewnej kategorii, które mogą być przyjęte na studia, do pracy, stowarzyszeń itp.; zob. też numerus clausus (szkolnictwo wyższe) w Wikipedii[1]
- przykłady:
- (1.2) W czasie ONR-owskiego szaleństwa młodzieży akademickiej, wprowadzenia numerus clausus dla Żydów i wymuszania na nich, by stali w czasie wykładów, doktor wysłał swego syna na Akademię Medyczną w Pradze[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) dyskryminacja
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac.
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: numerus nullus • getto ławkowe
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) numerus clausus
- nowogrecki: (1.2) περιορισμένες θέσεις ż lm
- źródła:
- ↑ Hasło „numerus clausus” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
- ↑ Wydziedziczeni, Danuta Koral, 1997 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.