konsulat
konsulat (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [kɔ̃w̃ˈsulat], AS: [kõũ̯sulat], zjawiska fonetyczne: nazal.• samogł.+n/m+szczelin.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) polit. urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym; zob. też konsulat w Wikipedii
- (1.2) hist. w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
- (1.3) hist. w starożytnym Rzymie: godność konsula
- (1.4) hist. we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie; zob. też konsulat (Francja) w Wikipedii
- (1.5) hist. we Francji: forma rządów w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik konsulat konsulaty dopełniacz konsulatu konsulatów celownik konsulatowi konsulatom biernik konsulat konsulaty narzędnik konsulatem konsulatami miejscownik konsulacie konsulatach wołacz konsulacie konsulaty - (1.2-5)
przypadek liczba pojedyncza mianownik konsulat dopełniacz konsulatu celownik konsulatowi biernik konsulat narzędnik konsulatem miejscownik konsulacie wołacz konsulacie
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. konsularny
- rzecz. konsul
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. consulatus
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) консульства n; (1.2) консульства n; (1.3) консульства n; (1.4) консульства n; (1.5) консульства n
- bułgarski: (1.1) консулство n
- esperanto: (1.1) konsulejo; (1.2) konsulato; (1.3) konsuleco; (1.4) konsulato; (1.5) konsulato, konsularo
- francuski: (1.1) consulat m; (1.2) consulat m; (1.3) consulat m; (1.4) consulat m
- niemiecki: (1.1) Konsulat n
- nowogrecki: (1.1) προξενείο n
- rosyjski: (1.1) консульство n; (1.2) консульство n; (1.4) консульство n
- szwedzki: (1.1) konsulat n
- węgierski: (1.1) konzulátus; (1.2) konzulátus; (1.3) konzulátus; (1.4) konzulátus
- źródła:
konsulat (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) konsulat
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz norweski (bokmål), kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
konsulat (język norweski (nynorsk))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) konsulat
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz norweski (nynorsk), kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
konsulat (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
- [kånsul'a:t]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) ett konsulat, konsulatet, konsulat, konsulaten
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 572.