Konsulat (Francja)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Couder_-_Installation_du_Conseil_d%27Etat.png/250px-Couder_-_Installation_du_Conseil_d%27Etat.png)
Konsulat – okres rządów we Francji od zamachu 18 brumaire’a roku VIII (9 listopada 1799) zorganizowanego przez Napoleona Bonapartego do czasu wprowadzenia przez Napoleona I Cesarstwa 18 maja 1804 (uchwalenie cesarstwa przez Senat; 2 grudnia 1804 Napoleon się koronuje). Konsulat jest tym samym określeniem najwyższego organu władzy publicznej we Francji tego okresu, pełniącego funkcję głowy państwa i rządu. Władzę sprawowali wówczas trzej konsulowie z kadencją dziesięcioletnią. Faktyczne władza spoczywała na pierwszym konsulu – Napoleonie (po plebiscycie w 1802 dożywotni konsul), dwóch pozostałych konsulów miało głos doradczy[1].
Konsulowie
[edytuj | edytuj kod]- Pierwszy Konsul:
- Napoleon Bonaparte (9 listopada 1799 – 18 maja 1804; od 1802 konsul dożywotni)
- Drugi Konsul:
- Emmanuel-Joseph Sieyès (9 listopada 1799 – 24 grudnia 1799)
- Jean-Jacques Régis Cambacérès (27 grudnia 1799 – 18 maja 1804)
- Trzeci Konsul:
- Roger Comte de Ducos (9 listopada 1799 – 27 grudnia 1799)
- Charles François Lebrun (27 grudnia 1799 – 18 maja 1804)
Instytucje francuskie okresu konsulatu
[edytuj | edytuj kod]W okresie Konsulatu powstały instytucje i urzędy, które przyczyniły się do unowocześnienia państwa i które utrzymują się we Francji – choć nie bez zmian – do dziś: Bank Francji, Rada Stanu, prefekci, podprefekci, merowie, Kodeks Napoleona.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ konsulat, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-06-12] .