Spa (1955)
![]() „Spa” między 1969 a 1973 rokiem | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki |
czerwiec 1953 |
![]() | |
Nazwa |
„Spa” (M927) |
Wejście do służby |
10 marca 1955 |
Wycofanie ze służby |
po 1991 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
standardowa: 330 t |
Długość |
44 m całkowita |
Szerokość |
8,3 m |
Zanurzenie |
2,6 m |
Materiał kadłuba |
drewno |
Napęd | |
2 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 880 KM, 2 śruby | |
Prędkość |
13,5 węzła |
Zasięg |
2700 Mm przy 10,5 w. |
Uzbrojenie | |
2 działka plot. kal. 20 mm (1 x II) | |
Wyposażenie | |
radar, sonar, trały | |
Załoga |
36 |
Spa (M927) – belgijski trałowiec z lat 50. XX wieku, jedna z 26 zbudowanych dla Belgijskiej Marynarki Wojennej jednostek amerykańskiego typu Adjutant. Stępkę okrętu położono w czerwcu 1953 roku w stoczni J. Boel & Zonen w Temse, a w skład marynarki wojennej Belgii został przyjęty 10 marca 1955 roku. W 1978 roku trałowiec przebudowano na transportowiec amunicji. Jednostkę wycofano ze służby po 1991 roku.
Projekt i budowa
[edytuj | edytuj kod]Projekt trałowców typu Adjutant (Blackbird) powstał jako rozwinięcie drugowojennych jednostek typu YMS[1] . Okręty miały w większości zasilić floty państw sojuszniczych, w ramach Major Defense Acquisition Program (MDAP)[1][2]. Spośród 159 zbudowanych jednostek oryginalnego typu Blackbird tylko 20 zasiliło United States Navy, a wiele zbudowano za granicą z amerykańską i brytyjską pomocą[1] .
Przyszły „Spa” zbudowany został w stoczni J. Boel & Zonen w Temse[3][4] . Stępkę okrętu położono w czerwcu 1953 roku, nieznana jest data wodowania[4] . Na jednostce zamontowano sprowadzone z USA maszyny oraz uzbrojenie[5][6].
Dane taktyczno-techniczne
[edytuj | edytuj kod]Okręt był przybrzeżnym, małomagnetycznym trałowcem o długości całkowitej 44 metry (42 metry między pionami), szerokości 8,3 metra i zanurzeniu 2,6 metra[3]. Kadłub okrętu wykonany był z drewna[3][5]. Wyporność standardowa wynosiła 330 ton, a pełna 390 ton[3][4] . Okręt napędzany był przez dwa silniki wysokoprężne General Motors 8-268A o łącznej mocy 880 KM, napędzających dwie śruby[3][4] . Prędkość maksymalna jednostki wynosiła 13,5 węzła[3][4] . Zapas paliwa wynosił 28 ton, co zapewniało zasięg 2700 Mm przy prędkości 10,5 węzła[3][5].
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się początkowo z podwójnego zestawu działek plot. kalibru 20 mm Oerlikon L/70 Mark 24[4][5]. Wyposażenie trałowe obejmowało trały: mechaniczny, elektromagnetyczny i akustyczny[4] . Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar nawigacyjny Decca 1229 oraz kadłubowy sonar AN/UQS-1[3][4] .
Załoga okrętu składała się z 36 oficerów, podoficerów i marynarzy[3][4][a].
Służba
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4c/A963_910.jpg/220px-A963_910.jpg)
„Spa” został przyjęty w skład Belgijskiej Marynarki Wojennej 10 marca 1955 roku[7][8][b]. Okręt otrzymał numer burtowy M927[3][5]. W 1978 roku trałowiec przebudowano na transportowiec pocisków rakietowych[7][9]. Numer taktyczny jednostki zmieniono na A963[7][9]. Bazą jednostki było Zeebrugge[8]. Okręt wycofano ze służby po 1991 roku[c].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Blackman 1960 ↓, s. 102 podaje, że załoga okrętu liczyła 40 osób.
- ↑ Moore 1973 ↓, s. 56 podaje, że okręt został wcielony do służby 1 stycznia 1956 roku.
- ↑ Jednostka występuje w roczniku Jane’s Fighting Ships 1991-92[8], nie występuje natomiast w roczniku Jane’s Fighting Ships 2004-2005[10].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Gogin 2021B ↓.
- ↑ Moore 1973 ↓, s. 296.
- ↑ a b c d e f g h i j Gardiner i Chumbley 1996 ↓, s. 27.
- ↑ a b c d e f g h i Gogin 2021D ↓.
- ↑ a b c d e Blackman 1960 ↓, s. 102.
- ↑ Moore 1973 ↓, s. 41.
- ↑ a b c Moore 1984 ↓, s. 45.
- ↑ a b c Sharpe 1991 ↓, s. 49.
- ↑ a b Moore 1973 ↓, s. 56.
- ↑ Saunders 2004 ↓, s. 52-56.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
- Ivan Gogin: BLUEBIRD coastal minesweepers (1953 - 1961). Navypedia. [dostęp 2021-07-12]. (ang.).
- Ivan Gogin: DIEST coastal minesweepers (1953-1956). Navypedia. [dostęp 2021-07-12]. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1960-61. Raymond Blackman (red.). London: Sampson Low, Marston & Co., 1960. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1973-74. John E. Moore (red.). New York: McGraw - Hill, 1973. ISBN 0-07-032020-9. (ang.).
- John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1984-85. London: Jane’s Publishing Company Ltd, 1984. ISBN 0-7106-0795-4. (ang.).
- Jane’s Fighting Ships 1991-92. Richard Sharpe (red.). London: Jane’s Defence Data, 1991. ISBN 0-7106-0960-4. (ang.).
- Stephen Saunders (red.): Jane’s Fighting Ships 2004-2005. London: Jane’s Information Group Ltd, 2004. ISBN 0-7106-2623-1. (ang.).