20 mm Oerlikon
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/San_Francisco%2C_USS_Pampanito_%28SS-383%29%2C_deck_gun.jpg/240px-San_Francisco%2C_USS_Pampanito_%28SS-383%29%2C_deck_gun.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/CV-12_20mm_1945.jpg/240px-CV-12_20mm_1945.jpg)
Oerlikon 20 mm – armata automatyczna kalibru 20 mm zaprojektowana przez Niemca Reinholda Beckera w 1914 i w zmodyfikowanej formie używana do tej pory przez siły zbrojne wielu państw.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwszym użytkownikiem działka była Armia Cesarstwa Niemieckiego w czasie I wojny światowej. W 1919 na mocy traktatu wersalskiego Niemcy utraciły prawo do produkcji, a patent na konstrukcję działka został wykupiony przez szwajcarską firmę SEMAG (Seebach Maschinenbau Aktien Gesellschaft) nieopodal Zurychu, która została przejęta w późniejszym okresie przez Werkzeug Maschinenfabrik Oerlikon. W latach 30. XX wieku działko było produkowane na licencji w wielu krajach Europy. Do upadku Francji w 1940 firma Oerlikon-Bührle sprzedawała krajom alianckim znaczne ilości tych działek, po czym przemyciła ich plany do Wielkiej Brytanii i USA, gdzie wyprodukowano odpowiednio 35 i 150 tysięcy egzemplarzy[1]. W czasie II wojny światowej polscy inżynierowie pracujący w Wielkiej Brytanii opracowali uproszczoną wersję tego działka pod nazwą Polsten. W czasie II wojny światowej używane było do obrony przeciwlotniczej zwłaszcza na okrętach US Navy i Royal Navy. Rzadziej montowane było w samolotach lub używane jako broń przeciwpancerna. W późniejszym czasie zostało w znacznej mierze zastąpione armatą przeciwlotniczą 40 mm Bofors.
W czasie wojny w Wietnamie w działko to uzbrajane były amerykańskie monitory rzeczne celem zwalczania siły żywej.
Pozostaje na uzbrojeniu wielu krajów, często stanowiąc wyposażenie jednostek straży granicznej, jak np. Straży Wybrzeża Stanów Zjednoczonych – zazwyczaj do tzw. strzałów ostrzegawczych.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Stephen Halbrook: Szwajcaria i naziści. Jak alpejska republika przetrwała w cieniu III Rzeszy, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2015, strony 157 i 284.