Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Rudce (drewniana)
![]() | |||||||||||||
Świątynia nieczynna kultowo | |||||||||||||
![]() Elewacja boczna | |||||||||||||
Państwo | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||||||||
Miejscowość | |||||||||||||
Wyznanie | |||||||||||||
Kościół | |||||||||||||
Wezwanie |
Zaśnięcie NMP | ||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Położenie na mapie gminy Sieniawa ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |||||||||||||
Położenie na mapie powiatu przeworskiego ![]() | |||||||||||||
![]() |
Cerkiew Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Rudce – drewniana cerkiew greckokatolicka, znajdująca się w Rudce koło Przeworska.
Cerkiew w Rudce to jeden z najcenniejszych zabytków architektury drewnianej na terenie Polski południowo-wschodniej[2]. Reprezentuje archaiczny typ świątyni sięgający swoją formą do średniowiecznej architektury cerkiewnej[3]. Została włączona do szlaku architektury drewnianej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Cerkiew zbudowana została w 1693. W XVIII w. przekształceniu uległa nawa (zlikwidowanie przydachu na rysiach, zastąpienie go podcieniem) i babiniec (wzniesiono nad nim nową wieżę). W 1924 cerkiew przesunięto o 20 m w celu budowy nowej murowanej świątyni. Od tego czasu przestała pełnić funkcje kultowe. Po 1947 po wysiedleniu ludności ukraińskiej opuszczona. Remontowana w 1958. W 1986 zniszczeniu uległa wieża nad babińcem przez złamane drzewo. W 1988 i latach 90. XX w. remontowana. Generalny remont przeprowadzono w latach 2011–2012, ale nie odtworzono zniszczonej wieży[2].
-
Elewacja frontowa
-
Widok od strony prezbiterium
-
Fragment
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024 [dostęp 2018-07-17] .
- ↑ a b Krzysztof Zieliński: Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego. PRO CARPATHIA, Rzeszów 2015, s. 103. ISBN 978-83-61577-68-3. OCLC 922211420.
- ↑ Stanisław Kryciński: Pogórze Przemyskie. Mapa turystyczna. Komentarz do mapy.. Wydawnictwo DEMART, Warszawa 2006, s. 2. ISBN 83-7427-274-0.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Wędrówki podkarpackie. Przewodnik turystyczny, Jan Sołek (red.), Stanisław Orłowski, Rzeszów: Podkarpacka Regionalna Organizacja Turystyczna, 2004, ISBN 83-918711-1-8, OCLC 749713440 .