Alex Olmedo
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
24 marca 1936 |
Data i miejsce śmierci |
9 grudnia 2020 |
Wzrost |
179 cm |
Gra |
praworęczny |
Status profesjonalny |
1960 |
Zakończenie kariery |
1977 |
Gra pojedyncza | |
Australian Open |
W (1959) |
Roland Garros |
2R (1972) |
Wimbledon |
W (1959) |
US Open |
F (1959) |
Gra podwójna | |
Australian Open |
SF (1959) |
Roland Garros |
3R (1969) |
Wimbledon |
3R (1968) |
US Open |
W (1958) |
Alex Olmedo, właśc. Alejandro Rodríguez Olmedo (ur. 24 marca 1936 w Arequipie, zm. 9 grudnia 2020 w Los Angeles[1]) – peruwiański tenisista, reprezentujący pod koniec lat 50. Stany Zjednoczone w Pucharze Davisa.
Jego córka, Amy Olmedo, w latach 70. zdobywała tytuły mistrzowskie w USA w kategoriach juniorskich.
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Studiował w USA (Uniwersytet Południowej Kalifornii) i zdobywał tytuły w mistrzostwach międzyuczelnianych (1956 i 1958 mistrz zarówno w singlu, jak i w deblu).
Olmedo jest jednym z najbardziej utytułowanych sportowców w historii Peru. W 1959 roku został zwycięzcą gry pojedynczej Australian Championships, po pokonaniu w finale Neale’a Frasera oraz Wimbledonu, po pokonaniu w finale Roda Lavera. W tym samym roku awansował do finału U.S. National Championships, lecz poniósł porażkę z Neale’em Fraserem.
W 1958 roku Olmedo zdobył tytuł deblowy w U.S. National Championships, razem z Hamiltonem Richardsonem, a rok później dotarł do finału w parze z Butchem Buchholzem. W 1958 roku był również uczestnikiem finału w zmaganiach gry mieszanej, u boku Marii Bueno.
W 1959 roku The Daily Telegraph sklasyfikował go na drugim miejscu listy najlepszych aktywnych tenisistów. W 1959 był liderem wśród amerykańskich tenisistów.
Jako rezydent USA został powołany do reprezentacji Stanów Zjednoczonych w Pucharze Davisa przez jej kapitana Perry’ego Jonesa. Jones argumentował to powołanie m.in. tym, że nie brała wówczas udziału w rozgrywkach reprezentacja Peru. Olmedo miał udział w zdobyciu Pucharu Davisa w 1958 roku, występował także w kolejnym roku, jednak Amerykanie nie sprostali w obronie trofeum Australijczykom.
W 1987 roku został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.
Finały w turniejach wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra pojedyncza (2–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 1959 | Australian Championships, Adelaide | Trawiasta | ![]() |
6:1, 6:2, 3:6, 6:3 |
Zwycięzca | 2. | 1959 | Wimbledon, Londyn | Trawiasta | ![]() |
6:4, 6:3, 6:4 |
Finalista | 1. | 1959 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
3:6, 7:5, 2:6, 4:6 |
Gra podwójna (1–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwycięzca | 1. | 1958 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:3, 6:4, 6:4 |
Finalista | 1. | 1959 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 3:6, 7:5, 4:6, 5:7 |
Gra mieszana (0–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwnicy | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Finalista | 1. | 1958 | U.S. National Championships, Nowy Jork | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:3, 7:9 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Davisa [online], Davis Cup [dostęp 2013-08-20] (ang.).
- Profil na stronie International Tennis Hall of Fame