Herman Vanspringel
Herman Vanspringel | ||||
---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Persoonlijke informatie | ||||
Bijnaam | Monsieur Bordeaux-Paris | |||
Geboortedatum | 14 augustus 1943 | |||
Geboorteplaats | Ranst | |||
Overlijdensdatum | 25 augustus 2022 | |||
Overlijdensplaats | Bouwel | |||
Nationaliteit | ![]() | |||
Sportieve informatie | ||||
Specialisatie(s) | Eendagskoersen | |||
Ploegen | ||||
Mann, Molteni, Rokado, MIC, Flandria, IJsboerke-Colnago, Superia, Safir | ||||
|
Herman Vanspringel (Ranst, 14 augustus 1943 – Bouwel, 25 augustus 2022) was een Belgisch beroepswielrenner van 1965 tot 1981. Zijn bijnaam was Monsieur Bordeaux-Paris.
Leven
[bewerken | brontekst bewerken]Herman Vanspringel groeide op in Oevel, waar zijn ouders een boerderij hadden.[1] Hij was de achtste van tien kinderen. Later verhuisde de familie naar Grobbendonk, waar hij tot zijn veertiende jaar naar school ging. Pas later kreeg hij interesse voor wielrennen: hij kreeg een koersfiets en won er al snel enkele kleine, plaatselijke wedstrijden mee. Toen startte zijn carrière als wielrenner.
Na zijn carrière werd hij verkoper. Hij bleef deze job uitvoeren tot hij op 65 jaar met pensioen ging.
Herman Vanspringel had drie dochters en had ook een zoon die op 18-jarige leeftijd overleed.
Driemaal per week ging hij nog fietsen op de Netedijk tussen Bouwel en Duffel. Regelmatig fietste hij ook nog met Eddy Merckx.
Hij overleed thuis op 79-jarige leeftijd na een slepende ziekte.[2][3]
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Hij werd vooral populair door wedstrijden die hij bijna won. In de Ronde van Frankrijk van 1968 leek op de laatste dag de tijdritspecialist uit de Belgische Kempen met een voorsprong van zestien seconden op Jan Janssen bijna zeker van zijn zaak. Maar dat pakte heel anders uit. Herman Vanspringel blokkeerde in de slotfase, terwijl Janssen juist toen pas goed op stoom kwam. Het kostte Vanspringel de eindzege: hij kwam 38 seconden tekort voor de Tourzege. Hij werd ook nog eens tweede in de Ronde van Italië (1971) en derde in de Ronde van Spanje 1970. Hij pakte ook twee keer naast de zege in Paris-Roubaix. Bij het Wereldkampioenschap van 1968 stuitte hij op de Italiaan Vittorio Adorni en moest hij genoegen nemen met de zilveren medaille.
In 1971 had Vanspringel een contract getekend bij de Molteniploeg van Eddy Merckx. De Kempenaar werd dus een superknecht voor Merckx en mocht slechts af en toe voor zijn eigen kansen rijden. In 1972 werd de meesterknecht op het allerlaatste moment uit de Tourploeg geschrapt, omdat hij voor het volgende jaar al een overeenkomst had getekend met Rokado. In de periode na de Tour mocht hij geen grote wedstrijden meer rijden en kwam hij als enige van zijn ploeg aan de start in Zottegem: toch wist hij de overwinning te behalen.
Ondertussen had hij wel de bijnaam “Monsieur Bordeaux-Paris” gekregen. Met zeven overwinningen in 1970, 1974, 1975, 1977, 1978, 1980 en 1981 is Herman Vanspringel de recordman in de monsterrit Bordeaux-Parijs. Rond 2 uur met slaperige ogen was het verzamelen geblazen in het duister van Bordeaux. Vanaf Poitiers fietsten de renners 560 km achter de derny naar Parijs. Vanspringel won al zijn wedstrijden met dezelfde gangmaker, Gaston Dewachter. In 1974 deelde hij met de Fransman Régis Délépine de eerste prijs na de verkeerde weg te zijn opgestuurd. Zijn laatste overwinning, op bijna 38-jarige leeftijd, behaalde hij in een record van 13 uur 35 minuten 18 seconden of 47,2 km per uur over de afstand van 584,5 km.[4]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/db/Omloop_Mandel-Leie-Schelde_1971%2C_Meulebeke%2C_Maurice_Terryn_%28NEGT0303021_-_collectie_KOERS._Museum_van_de_Wielersport%29.jpg/260px-Omloop_Mandel-Leie-Schelde_1971%2C_Meulebeke%2C_Maurice_Terryn_%28NEGT0303021_-_collectie_KOERS._Museum_van_de_Wielersport%29.jpg)
Hij won vijf tourritten en in 1973 pakte hij (als niet-sprinter) toch de groene trui van het puntenklassement. Op zijn indrukwekkende erelijst staan veel grote eendagskoersen. Zo won hij Gent-Wevelgem (1966), de Ronde van Lombardije (1968), de Omloop Het Volk (1968), Parijs-Tours (1969), de Grote Landenprijs (1969, 1970), de Trofeo Baracchi (1969), de Brabantse Pijl (1970, 1974), het Kampioenschap van Zürich (1971), het Belgisch kampioenschap (1971) en de E3-Prijs (1974). In de grote ronden behaalde hij ritzeges en ereplaatsen. Zo werd hij in 1970 in de Vuelta derde en in 1971 in de Giro tweede. In de zeventien jaar dat Herman Vanspringel beroepsrenner was, won hij in totaal 136 wegwedstrijden.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]
1965:
1966:
1967:
1968:
1969:
|
1970:
1971:
1972:
1973:
|
1974:
1975:
1976:
1977:
1978:
1979:
1980:
1981:
|
1965
- Grote Landenprijs
1966
- Gent-Wevelgem
- Brussel-Ingooigem
- 2a etappe Dauphine Libere
- G.P Jef Scherens
1967
- 6e etappe Ronde van Frankrijk
1968
- Ronde van Lombardije
- Omloop Het Volk
- 13e etappe Ronde van Frankrijk
- 1e etappe Ronde van België
- Omloop van Midden België
- 1e etappe Ronde van Zwitserland
1969
- Parijs-Tours
- 1a etappe Vierdaagse van Duinkerken
- 3b etappe Ronde van Zwitserland
- 6e etappe Ronde van Zwitserland
- 9e etappe Ronde van Zwitserland
- Omloop van Midden-België
- 10e etappe Ronde van Frankrijk
- 21e etappe Ronde van Frankrijk
- G.P Baden
- Grand Prix des Nations
- Trofeo Baracchi
1970
- Bordeaux-Parijs
- Brabantse Pijl
- Omloop Schelde-Durme
- Schaal Sels
- Omloop van het Zuidwesten
- 2e etappe Ronde van België
- G.P des Nations
1971
- Kampioenschap van Zürich
- Belgisch kampioen op de weg, Elite.
- G.P Union Dortmund
- Nokere Koerse
- 3e etappe Ronde van België
- Brussel-Meulebeke
- proloog Ronde van Frankrijk
- 16b etappe Ronde van Frankrijk
- G.P Baden
1972
- Brussel-Bever
- Wezembeek-Oppem
- G.P Zottegem
1973
- 3e etappe Ronde van Zwitserland
- 7e etappe Ronde van Katalonie
- 4b etappe Parijs-Nice
1974
- Bordeaux-Parijs
- Brabantse Pijl
- E3 Prijs Vlaanderen
- Circuit de L'Aulne
- Omloop Hageland-Zuidekempen
1975
- Bordeaux-Parijs
- Omloop van Oost-Vlaanderen
- G.P Briek Schotte
1976
- G.P Wallonie
- Nationale Sluitingsprijs
1977
- Bordeaux-Parijs
- 5b etappe Parijs-Nice
- 2e etappe Driedaagse van de Panne
1978
- Bordeaux-Parijs
- G.P Fina
- Omloop van het Houtland
1979
- 4a etappe Ronde van België
- Omloop Hageland-Zuiderkempen
1980
1981
Resultaten in voornaamste wedstrijden
[bewerken | brontekst bewerken]
|
|
Erkenning
[bewerken | brontekst bewerken]In 2011 schreef Mark Uytterhoeven een boek over Vanspringel: Herman Vanspringel 68.[5]
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ S. Antonis: De familieman in Herman Van Springel. Onderox, 2016, 15 (159), 36-37.
- ↑ Grobbendonk in diepe rouw na overlijden van Herman Vanspringel: “Ook als mens was hij een kampioen”. Het Nieuwsblad (25 augustus 2022). Gearchiveerd op 28 augustus 2022.
- ↑ Inmemoriam Herman Vanspringel. Inmemoriam. Gearchiveerd op 27 augustus 2022. Geraadpleegd op 27 augustus 2022.
- ↑ ‘Monsieur Bordeaux-Parijs’ Herman Vanspringel (79) overleden, Eddy Merckx: “Hij was een grote meneer”. Het Laatste Nieuws. DPG Media (25 augustus 2022). Gearchiveerd op 25 augustus 2022. Geraadpleegd op 25 augustus 2022.
- ↑ M. Uytterhoeven: Herman Vanspringel 68. Veurne: Uitgeverij Kannibaal, 2011. ISBN 978 94 9137 601 6. Gearchiveerd op 23 september 2020.
Voorganger: Eddy Merckx ![]() 1972 |
![]() ![]() Herman Van Springel ![]() 1973 |
Opvolger: Patrick Sercu ![]() 1974 |
Voorganger: Eddy Merckx 1970 |
![]() ![]() Herman Van Springel 1971 |
Opvolger: Walter Godefroot 1972 |