Antonee Robinson
Antonee Robinson | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||
Robinson in 2018 als speler van de Verenigde Staten
| ||||||||
Persoonlijke informatie | ||||||||
Volledige naam | Antonee Robinson | |||||||
Geboortedatum | 8 augustus 1997 | |||||||
Geboorteplaats | Milton Keynes, ![]() | |||||||
Lengte | 183 cm | |||||||
Been | Links | |||||||
Positie | Linksback | |||||||
Clubinformatie | ||||||||
Huidige club | ![]() | |||||||
Rugnummer | 33 | |||||||
Contract tot | 30 juni 2028 | |||||||
Jeugd | ||||||||
| ||||||||
Senioren * | ||||||||
| ||||||||
Interlands ** | ||||||||
| ||||||||
* Bijgewerkt op 9 juli 2023 | ||||||||
** Bijgewerkt op 9 juli 2023 | ||||||||
|
Antonee Robinson (Milton Keynes, 8 augustus 1997) is een Amerikaans voetballer van Engelse afkomst die doorgaans speelt als linksback. In augustus 2020 verruilde hij Wigan Athletic voor Fulham. Robinson maakte in 2018 zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten.
Clubcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Robinson speelde in de jeugdopleiding van Everton, waarvoor hij in juni 2015 zijn eerste professionele contract tekende.[1] Deze verbintenis werd een jaar later met een jaar verlengd tot medio 2017.[2] Voordat het vernieuwde contract afliep, werd deze nog opengebroken en met twee jaar verlengd.[3] Aan het begin van het seizoen 2017/18 huurde Bolton Wanderers hem tot januari 2018.[4] Toen deze afliep besloten beide clubs de overeenkomst te verlengen tot het einde van het seizoen.[5] In de zomer van 2018 verlengde Robinson zijn verbintenis bij Everton met twee jaar tot medio 2021. Hij werd direct voor één seizoen verhuurd aan Wigan Athletic.[6] Na het seizoen 2018/19 nam deze club Robinson definitief over, voor ruim twee miljoen euro. Hij zette bij Wigan zijn handtekening onder een verbintenis voor de duur van drie seizoenen.[7] Na een jaar bij Wigan trok Robinson voor eenzelfde bedrag naar Fulham, waar hij voor vier jaar tekende.[8] In juli 2023 werd de verbintenis van de verdediger opengebroken en met vier seizoenen verlengd.[9]
Clubstatistieken
[bewerken | brontekst bewerken]Seizoen | Club | Competitie | Competitie | Beker | Internationaal | Totaal | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | Wed. | Dlp. | |||
2016/17 | ![]() |
Premier League | 0 | 0 | 0 | 0 | — | — | 0 | 0 |
2017/18 | → ![]() |
Championship | 30 | 0 | 4 | 0 | — | — | 34 | 0 |
2018/19 | → ![]() |
26 | 0 | 0 | 0 | — | — | 26 | 0 | |
2019/20 | ![]() |
38 | 1 | 1 | 0 | — | — | 39 | 1 | |
2020/21 | ![]() |
Premier League | 28 | 0 | 4 | 0 | — | — | 32 | 0 |
2021/22 | Championship | 36 | 2 | 1 | 1 | — | — | 37 | 3 | |
2022/23 | Premier League | 35 | 0 | 3 | 0 | — | — | 38 | 0 | |
Totaal | 193 | 3 | 13 | 1 | 0 | 0 | 206 | 4 |
Bijgewerkt op 9 juli 2023.[10]
Interlandcarrière
[bewerken | brontekst bewerken]Robinson maakte zijn debuut in het voetbalelftal van de Verenigde Staten op 28 mei 2018, toen met 3–0 gewonnen werd van Bolivia door doelpunten van Walker Zimmerman, Josh Sargent en Timothy Weah. Weah scoorde na een assist van Robinson, die van interim-bondscoach Dave Sarachan als basisspeler aan het duel beginnen en het gehele duel meespeelde. De andere debutanten dit duel waren Alex Bono (Toronto), Erik Palmer-Brown (KV Kortrijk), Sargent (Werder Bremen), Keaton Parks (Benfica) en Matthew Olosunde (Manchester United).[11] Op 8 september 2021 speelde hij zijn vijftiende interland, een kwalificatiewedstrijd voor het WK 2022 tegen Honduras. Dat land kwam via Brayan Mora op voorsprong, maar Robinson tekende drie minuten na rust voor de gelijkmaker. Via treffers van Ricardo Pepi, Brenden Aaronson en Sebastian Lletget wonnen de Verenigde Staten uiteindelijk met 1–4.[12]
In november 2022 werd Robinson door bondscoach Gregg Berhalter opgenomen in de selectie van de Verenigde Staten voor het WK 2022.[13] Tijdens dit WK werden de Verenigde Staten door Nederland uitgeschakeld in de achtste finales nadat in de groepsfase gelijkgespeeld was tegen Wales en Engeland en gewonnen van Iran. Robinson kwam in alle vier duels in actie. Zijn toenmalige clubgenoten Tim Ream (eveneens Verenigde Staten), Harry Wilson, Daniel James (beiden Wales), Aleksandar Mitrović (Servië) en João Palhinha (Portugal) waren ook actief op het toernooi.
Bijgewerkt op 9 juli 2023.[14]
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]Competitie | ||||
---|---|---|---|---|
Aantal | Jaren | |||
![]() | ||||
Championship | 1 | 2021/22 | ||
![]() | ||||
CONCACAF Nations League | 1 | 2019/20 |
Referenties
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ (en) Club submits retained list Everton, 10 juni 2015
- ↑ (en) New deals for Charsley and Robinson Everton, 15 juli 2016
- ↑ (en) New deal for young Blues defender Everton, 6 juli 2017
- ↑ (en) Wanderers sign Antonee Robinson on loan Bolton Wanderers, 4 augustus 2017
- ↑ (en) Robinson's Bolton loan extended Everton, 5 januari 2018
- ↑ (en) U.S.'s Antonee Robinson signs new Everton deal, joins Wigan on loan ESPN, 3 augustus 2018
- ↑ (en) Wigan sign Antonee Robinson on three-year deal Football Paradise, 14 juli 2019
- ↑ (en) Antonee Robinson: Fulham sign Wigan left-back for fee in region of £2m Sky Sports, 20 augustus 2020
- ↑ (en) USMNT international Antonee Robinson signs new long-term Fulham contract The Athletic, 8 juli 2023
- ↑ Profiel Robinson bij Soccerway
- ↑ Wedstrijdgegevens Verenigde Staten – Bolivia bij National Football Teams
- ↑ Wedstrijdgegevens Honduras – Verenigde Staten bij National Football Teams
- ↑ (en) Berhalter names 26 player USMNT roster for 2022 FIFA World Cup USSF, 9 november 2022
- ↑ Gespeelde interlands Robinson bij National Football Teams