aafgank
Algemein Gesjreve Limburgs
[bewirk]Zelfsjtendig naamwaord
[bewirk]aafgank m (Nederlands: afgang, buikloop, diarree)
- Mofers: aa~fga~nk (vormtechnisch); boe~klou~p, sjie~terie\, flotte (semantisch)
- Verbuging
aafgeng, aafgengske
Mofers
[bewirk]Zelfstenjig naamwaord
[bewirk]Lemma
[bewirk]aafgank m /á:fɣ̊áŋ̊k/
- 't percès van op van 't poeppe (veural net spraokgebroek, wie taenge d'n dokter)
- Jao, dokter. Wie krank det t'r ouch is, d'n aafgank is nag ummer good.
- get woveur me zich mót sjame det is óntstange door eige hanjele, meh wo me zelf 'n baeter oetkóms van verwach haw
- Det waas 'ne richtigen aafgank!
- e paad det nao e leger stök gróndj löp
- Euver daen aafgank kums se van zelf oet bieje baek.
- 't ómlieëg gaon, 't nao e leger-gelaenge stök gróndj gaon
- Aafbraeking
- aaf-gank
- Synoniem
- [2] aafwaeg
- Verwantje wäörd
- Vermeljing
- Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 52.
Verbuging
[bewirk]inkelvaad | mieëvaad | ||||
---|---|---|---|---|---|
radikaal | liaison | radikaal | liaison | ||
nom. | sjrif | aafgank | aafgeng | ||
IPA | /á:fɣ̊áŋ̊k/ | /á:fɣ̊áŋg/ | /á:fʝ̊æ̀ŋ/ | ||
dim. | sjrif | aafgengske | aafgengsken | aafgengskes | |
IPA | /á:fʝ̊æ̀ŋ̊skʲe/ | /á:fʝ̊æ̀ŋ̊skʲen/ | /á:fʝ̊æ̀ŋ̊skʲes/ | /á:fʝ̊æ̀ŋ̊skʲez/ | |
dat. | sjrif | aafgang | aafgeng | ||
IPA | /á:fɣ̊àŋ/ | /á:fʝ̊æ̀ŋ/ |
In anger spraoke
[bewirk][1]
- Frans: défécation v
- Ingels: defecation, bowel movement
- Nederlandjs: stoelgang g
- Pruus: Stuhlgang m
- Spaans: defecación v
- Zweeds: avföring g
[2]
- Frans: débâcle v
- Ingels: debacle
- Nederlandjs: afgang g, debacle ó, fiasco ó
- Pruus: Fehlslaag m, Debakel ó, Fiasko ó
- Spaans: debacle v
- Zweeds: motgång g
[4]
Wirkwaord
[bewirk]Neet-lemma
[bewirk]aafgank /á:fɣ̊áŋ̊k/
- (neet-lemma) inkelveljigen ieëste-persoeansvorm (ich) inne vergangen tied van aafgaon (in naevezats)
- (neet-lemma) inkelveljigen derdje-persoeansvorm (det) inne vergangen tied van aafgaon (in naevezats)
- Raod
Deze vorm is verajerd.
- Aafbraeking
- aaf-gank
- Variaasje