چلگرد
چلگرد سورأو | |
---|---|
![]() | |
کشور | ![]() |
استان | چهارمحال و بختیاری |
شهرستان | کوهرنگ |
بخش | مرکزی |
نام(های) پیشین | شوراب |
مردم | |
جمعیت | ۳۹۸۹نفر (۱۳۹۵) |
رشد جمعیت | ۲٫۴- |
جغرافیای طبیعی | |
ارتفاع | ۴۸۰‘۲ |
آبوهوا | |
میانگین دمای سالانه | ۶/۷ |
میانگین بارش سالانه | ۱۴۱۶میلیمتر |
روزهای یخبندان سالانه | ۱۲۵ روز |
اطلاعات شهری | |
رهآورد | قالیچه بختیاری، منسوجات سنتی اهورامهر عسل، کرفس کوهی، تره کوهی، لبنیات، نان تیری، قیسی |
پیششمارهٔ تلفن | ۰۳۸۲ |
شناسهٔ ملی خودرو | ![]() |
چلگرد مرکز شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری است. این شهر به پایتخت برفی ایران شهرت دارد و سرچشمه رودخانههای کارون و زایندهرود از ارتفاعات زردکوه میباشد.[۱] مردم چلگرد از ایل بختیاری و بابادی باب هستند و به زبان لری بختیاری سخن می گویند.[۲]
موقعیت جغرافیایی
[ویرایش]چلگرد در ۸۵ کیلومتری غرب شهرکرد واقع میباشد. این شهر در ارتفاع حدود ۴۸۰‘۲ متری و در بین رشتهکوههای زاگرس و در کنار تونل اول و دوم کوهرنگ قرار گرفتهاست.
جمعیت
[ویرایش]بر پایه سرشماری نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر چلگرد ۳۹۸۹ نفر بودهاست.[۳]
آب و هوا
[ویرایش]آب و هوای این شهر، به سبب قرار گرفتن در دامنههای زردکوه، سرد و کوهستانی است.
پیست اسکی چلگرد
[ویرایش]چلگرد آب و هوایی سرد و کوهستانی دارد. پیست اسکی چلگرد، دومین پیست اسکی ساخته شده در ایران میباشد که از دیر باز پذیرای اسکی بازان زیادی بودهاست، این پیست مجهز به سیستمهای بالابرنده است.[نیازمند منبع] پیست اسکی چلگرد در سال ۱۳۵۴ در مجاورت تونل اول کوهرنگ و بخش شرقی کوه کارکنان تأسیس شد و با بارش برف در آذر ماه پذیرای بسیاری از علاقه مندان قرار میگیرد طول این پیست ۸۰۰متر و شیب آن به ۲۰ درصد می رسد. از ویژگیهای پیست چلگرد دستگاههای بالابر ویژه آقایان و بانوان همچنین یک دستگاه بالابر آموزشی به طول ۲۰۰متراست. از خصوصیات دیگر آن سه محوطه مجزا است که برای آقایان و بانوان و خانوادهها در نظر گرفته شدهاست و به همین دلیل ورزشکاران به راحتی در این مکان مشغول اسکی بازی میشوند.[۴] در صورت بارش برف به ارتفاع یک متر، این پیست در روزهای پنجشنبه و جمعه مورد استقبال حدود ده هزار نفر عموماً از استان چهارمحال وبختیاری و اصفهان قرار میگیرد.
مناطق گردشگری
[ویرایش]جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ راولینسون، هنری لرزیک. سفرنامه راولینسون: گذر از ذهاب به خوزستان. ترجمهٔ سکندر اماناللهی بهاروند. تهران: ترجم، ۱۳۶۲. ۱۵۲.
- ↑ اماناللهی بهاروند، سکندر (1370): قومُ لر پژوهشی دربارهٔ پیوستگی قومی و پراکندگی جغرافیاییُ لرها در ایران، تهران، آگاه.
- ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
- ↑ https://lalinews.ir/?p=5049