Язэп Гаўрылік
Язэп Гаўрылік | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||
| |||||||
|
|||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
6 красавіка 1893 |
||||||
Смерць |
8 снежня 1937 (44 гады) |
||||||
Веравызнанне | баптызм | ||||||
Партыя | |||||||
Член у | |||||||
Адукацыя | |||||||
Месца працы | |||||||
![]() |
Язэп Гаўрылік (Іосіф Емяльянавіч Гаўрылік) (6 красавіка 1893, в. Калодчына, Вілейскі павет — 8 снежня 1937, Ленінград) — дзеяч беларускага руху ў Заходняй Беларусі[1].
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся 6 красавіка 1893 года ў в. Калодчына Вілейскага павета.
Скончыў Барунскую настаўніцкую семінарыю. У 1922 годзе — адзін з заснавальнікаў Радашковіцкай беларускай гімназіі імя Ф. Скарыны, актыўны дзеяч Таварыства беларускай школы[1].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/%D0%94%D1%8D%D0%BF%D1%83%D1%82%D0%B0%D1%82_%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0_%D0%A1%D0%B5%D0%B9%D0%BC%D0%B0_%D0%B0%D0%B4_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0_%D1%81%D1%8F%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0-%D1%80%D0%B0%D0%B1%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0_%D0%BF%D0%B0%D1%81%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0_%D0%BA%D0%BB%D1%83%D0%B1%D0%B0_%C2%AB%D0%97%D0%BC%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%8C%D0%BD%D0%B5%C2%BB.jpg/220px-thumbnail.jpg)
У 1928 годзе абраны паслом у сойм Другой Рэчы Паспалітай па спісе Рабоча-сялянскага адзінства[1].
Адзін са стварацеляў і старшыня рэвалюцыйна-дэмакратычнай і нацыянальна-вызваленчай арганізацыі «Змаганне»[1]. Удзельнічаў у арганізацыі выдання твораў класікаў марксізму-ленінізму на беларускай мове, якое ажыццяўляла «Змаганне»[1].
У маі 1930 года без яго згоды залічаны ў КПЗБ. У 1931 годзе быў пазбаўлены пасольскага імунітэту і асуджаны на 9,5 года турмы. У 1932 годзе абменены на палітычных вязняў з СССР[1]. Жыў у Мінску. Працаваў загадчыкам сектара (аддзела) выканання Народнага камісарыяту асветы БССР.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/%D0%93%D0%B0%D1%9E%D1%80%D1%8B%D0%BB%D1%96%D0%BA_%D0%AF%D0%B7%D1%8D%D0%BF.png/220px-%D0%93%D0%B0%D1%9E%D1%80%D1%8B%D0%BB%D1%96%D0%BA_%D0%AF%D0%B7%D1%8D%D0%BF.png)
Арыштаваны ДПУ БССР 1 верасня 1933 года па справе «Беларускага нацыянальнага цэнтра». 9 студзеня 1934 года прыгавораны да расстрэлу, які замянілі на 10 гадоў высылкі. Вязень ГУЛАГу ў Салавецкім лагеры (СЛОН) і будаўнічых лагерах Беламорска-Балтыйскага каналу. 25 лістапада 1937 года «тройкаю» НКУС па Ленінградскай вобласці прыгавораны да расстрэлу[2][3]. Паводле некаторых звестак прыняў смерць, як глыбока рэлігійны чалавек (бо яшчэ ў 1920-я перайшоў у баптызм[4]).
Рэабілітаваны па абодвух прысудах 16 жніўня 1956 года.
Зноскі
- ↑ а б в г д е Гаврилик Иосиф Емельянович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 132. — 737 с.
- ↑ Возвращённые имена. Книги Памяти России. (руск.)
- ↑ Остання адреса: Розстріли соловецьких в’язнів з України у 1937—1938 роках: В 2 т. — 2-е вид., доопрац. і доп. — Київ: Сфера, 2003. (укр.)
- ↑ Беларускія палітыкі і пратэстанты. Ад «Гомона» да Грамады Архівавана 11 снежня 2007. Алег Латышонак
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Слоўнік Маракова
- Дадатак да слоўніка Маракова(недаступная спасылка)
- Остання адреса: Розстріли соловецьких в’язнів з України у 1937—1938 роках: В 2 т. — 2-е вид., доопрац. і доп. — Київ: Сфера, 2003. ISBN 966-7841-40-5 (Т. 1) ISBN 966-7841-68-5 (укр.)
- Нарадзіліся 6 красавіка
- Нарадзіліся ў 1893 годзе
- Нарадзіліся ў Вілейскім павеце
- Нарадзіліся ў Вілейцы
- Памерлі 8 снежня
- Памерлі ў 1937 годзе
- Памерлі ў Санкт-Пецярбургу
- Члены БСРГ
- Члены Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі
- Члены Таварыства беларускай школы
- Выкладчыкі Радашковіцкай беларускай гімназіі
- Асобы
- Педагогі Беларусі
- Беларускія парламентарыі Польскай Рэспублікі (1918—1939)
- Дэпутаты Сейма Польскай Рэспублікі (1918—1939) 2 склікання
- Рэпрэсаваныя савецкай уладай
- Расстраляныя
- Расстраляныя ў СССР
- Нарадзіліся ў Вілейскім раёне
- Справа Беларускага нацыянальнага цэнтра