renairi
renairi | ranairi |
Etimolodjeye
candjîBodje « air », avou l’ dobe betchete « re- » des viebes avou ene ristitchete -n-, avou l’ cawete di codjowaedje « -i » des viebes
Viebe
candjîDjin et tins | Codjowa |
---|---|
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) | renairi / renairixh |
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) | renairixhoz |
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) | renairixhans |
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) | renairixhnut |
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) | renairirè / renairixhrè |
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) | renairixheu |
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) | renairixhe |
pårt. erirece (dj’ a, vos av) | renairi |
Ôtes codjowaedjes | come prusti |
renairi
- (viebe å coplemint)
- rinde di l' air a (ene plaece).
- Fåreut renairi les tchambes : ça sint l' tchamoussî.
- fé rmonter dins les airs (on dragon-volant).
- rinde di l' air a (ene plaece).
- (viebe å prono) : Loukîz a : « si renairi ».
- prinde l' air.
- raler, tot djåzant d' on feu.
- Gn a k' d' on ptit côp d' vint, et l' feu s' renairit — Lucyin Mahin, ramexhnaedje.
- si rdressî, po ene djin k' est ascropowe, ou ki waite al tere.
- Vos oyoz åk ki berôle d' ene coxhe a l' ôte; vos vs renairixhoz : c' est deus royteas ki s' kibetchèt — Pierre-Joseph Dosimont (fråze rifondowe).
- si måvler co on côp.
Ratourneures
candjî- si renairi les idêyes
- rexhe divant l' ouxh, ou drovi l' finiesse, swè-dijhant po poleur tuzer mî.
- si candjî les idêyes (tot nd alant e voyaedje, evnd.).
Parintaedje
candjîOrtografeyes
candjîAprès 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Li mot n’ est nén dins : O4
Ratournaedjes
candjîv.c., rifé vni d' l' air