maro
maro m o (pl: mari)
- En mucio de fen che se fa parché no 'l se cèche la nòt par pò slargarlo a la matina e fenir de secarlo.
- mà | ro
IPA: /ˈma.ro/
- manca ła etimołozìa; se te ła conosi, zónteła ti.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Ships_in_Hong_Kong518.jpg/220px-Ships_in_Hong_Kong518.jpg)
maro (pl: maroj)
- MA | ro
- IPA: /ˈma.ro/
Scolta ła pronunsa (San Pietroburgo, Rusia):
De'l tajan mare (mar)
- Livio Tissot, Dizionario primierotto pàgina 151.
- manca łe fonte; se te ghene conosi, zóntełe ti.