ห้อง
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰrɔːŋꟲ¹; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉᩬ᩶ᨦ (หอ้ง), ภาษาลาว ຫ້ອງ (ห้อง), ภาษาไทใหญ่ ႁွင်ႈ (ห้อ̂ง), ภาษาไทดำ ꪬ꫁ꪮꪉ (ห้อง), ภาษาไทใต้คง ᥞᥩᥒᥲ (ห้อ̂ง), ภาษาพ่าเก ꩭွင် (หอ̂ง์), ภาษาอาหม 𑜍𑜨𑜂𑜫 (รอ̂ง์) หรือ 𑜑𑜨𑜂𑜫 (หอ̂ง์)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ {ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น} | ฮ็่อง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | hɔ̂ng |
ราชบัณฑิตยสภา | hong | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /hɔŋ˥˩/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]ห้อง (คำลักษณนาม ห้อง)
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ส่วนของเรือนหรือตึกเป็นต้นที่มีฝากั้นเป็นตอน ๆ
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม
- หน้าที่มีลิงก์แดงภาษาอาหม/m
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɔŋ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำลักษณนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม ห้อง
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- จีนกลาง terms with redundant transliterations
- อังกฤษ translations