ม่วง
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ม่วง | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | mûuang |
ราชบัณฑิตยสภา | muang | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /mua̯ŋ˥˩/(สัมผัส) |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨾ᩠ᩅ᩵ᨦ (มว่ง), ภาษาเขิน ᨾ᩠ᩅ᩵ᨦ (มว่ง), ภาษาลาว ມ່ວງ (ม่วง), ภาษาไทลื้อ ᦷᦙᧂᧈ (โม่ง)
สำหรับ “มะม่วง” มีข้อสันนิษฐานสองประการคือ มาจากสีของผลสุกของบางพันธุ์ หรือสีของยอดอ่อน
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ม่วง (คำอาการนาม ความม่วง)
- สีน้ำเงินปนแดง, ถ้าออกครามเรียก สีม่วงคราม, ถ้าออกแดงเรียก สีม่วงชาด, ถ้าเจือขาวเรียก สีม่วงอ่อน
- ม่วง:
ดูเพิ่ม
[แก้ไข]สีในภาษาไทย | ||||
---|---|---|---|---|
แดง | เขียว | เหลือง | ครีม | ขาว |
เลือดหมู | บานเย็น | น้ำเงินอมเขียว | มะนาว | ชมพู |
คราม | น้ำเงิน | ส้ม | เทา | เม็ดมะปราง |
ดำ | ม่วง | น้ำตาล | ฟ้า | ฟ้าอมเขียว |
คำนาม
[แก้ไข]ม่วง
รากศัพท์ 2
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ม่วง (คำลักษณนาม ลำ)