สน
หน้าตา
พิโนฟิตา ช่วงเวลาที่มีชีวิตอยู่: Carboniferous – Present | |
---|---|
Conifer forests, though comprising few species, cover vast areas, as in this forest in the Cascade Range of western North America. | |
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
อาณาจักร: | Plantae |
ไม่ได้จัดลำดับ: | Spermatophyta |
ไม่ได้จัดลำดับ: | Gymnospermae |
หมวด: | Pinophyta |
ชั้น: | Pinopsida |
Orders and families | |
Cordaitales † | |
ชื่อพ้อง | |
|
สน (conifer) คือกลุ่มของพืชในหมวด พิโนฟิตา (อังกฤษ: Pinophyta) ประกอบไปด้วย cedars, Douglas firs, cypresses, firs, junipers, kauri, larches, สนเขา, hemlocks, redwoods, spruces และyews[1] ในปี ค.ศ.1998 กลุ่มสนมี 8 กลุ่ม 68 จำพวก และกว่า 600 สายพันธุ์[2][3]
การตั้งชื่อ
[แก้]Conifer เป็นภาษาละติน เป็นคำประสมระหว่าง conus (โคน)และ ferre (ให้มี),หมายความว่า"สิ่งที่แผ่โคน".
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Pinophyta_phylogeny.svg/220px-Pinophyta_phylogeny.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2d/Pinus_sylvestris_%27fastigiata%27.jpg/220px-Pinus_sylvestris_%27fastigiata%27.jpg)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Campbell, Reece, "Phylum Coniferophyta". Biology. 7th. 2005. Print. P. 595
- ↑ Judd, W.S; Campbell, C.S.; Kellogg, E.A.; Stevens, P.F.; Donoghue, M.J. (2002). Plant systematics, a phylogenetic approach (2nd ed.). Sunderland, Massachusetts: Sinauer Associates. ISBN 0-87893-403-0.
- ↑ Lott, John N. A; Liu, Jessica C; Pennell, Kelly A; Lesage, Aude; West, M Marcia. "Iron-rich particles and globoids in embryos of seeds from phyla Coniferophyta, Cycadophyta, Gnetophyta, and Ginkgophyta: characteristics of early seed plants". 80 (9): 954–961. doi:10.1139/b02-083.
{{cite journal}}
: Cite journal ต้องการ|journal=
(help) - ↑ Derived from papers by A. Farjon and C. J. Quinn & R. A. Price in the Proceedings of the Fourth International Conifer Conference, Acta Horticulturae 615 (2003)
Seed sex ratio in dioecious plants depends on relative dispersal of pollen and seeds: an example using a chessboard simulation model - T. DE JONG 2002