Pridvorica
Pridvorica | |
---|---|
Osnovni podaci | |
Država | ![]() |
Entitet | Republika Srpska |
Opština/Općina | Gacko |
Stanovništvo | |
Stanovništvo ((1991)) | 13 |
Geografija | |
Koordinate | 43°19′42″N 18°28′55″E / 43.3283°N 18.4819°E |
Koordinate: 43° 19′ 42" SGŠ, 18° 28′ 55" IGD
Pridvorica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 13 stanovnika.[1]
Selo Pridvorica nalazi se sjeverozapadno od Gacka, u Boračkoj uvali u gornjem tijeku rijeke Neretve, oko 12 km od Čemernog, prijevoja koji se nalazi na glavnom putu Foča – Gacko. Selo je smješteno na hiljadu metara nadmorske visine.
Pridvorica je pripadala srednjovjekovnoj župi Viševi (Borač), koja je bila u posjedu Sandalja Hranića i Hercega Stefana. Kod zaseoka Šusteri (raspoređena u tri skupine), nalazila se srednjovjekovna nekropola sa 111 stećaka. I kod zaseoka Stoičić, u dvorištu džamije, nalazi se nekropola sa 24 stećka. U julu 1465. godine, Osmanlije su napali hercegovu zemlju pod zapovjedništvom bosanskog sandžak-bega Isa-bega Isakovića i cijelo područje osvajaju do 1469. Ovaj dio prvo je ušao u vilajet i kadiluk Drina, odnosno Foča. Na teritoriji spomenutog kadiluka u prvoj polovini 16. stoljeća osnovana su tri nova kadiluka: mostarski, cernički i nevesinjski. Cernica je postala središte Gatačke nahije, a središte istoimenog kadiluka postala je prije 1532. godine.
Džamija u Pridvorici izgrađena je u u drugoj polovini XIX stoljeća, i proglašena je nacionalnim spomenikom. U posljednjim ratnim dešavanjima (1992.–1995. godine) džamija je potpuno porušena.[2]
Nacionalnost | 1991. |
Srbi | 0 |
Muslimani | 13 |
Hrvati | 0 |
Jugosloveni | 0 |
ostali | 0 |
Ukupno | 13 |
|
- ↑ Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine.
- ↑ „Nacionalni spomenik”. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-03. Pristupljeno 2016-03-18.
- Slika munare Arhivirano 2016-03-06 na Wayback Machine-u