ubijać
ubijać (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. ubić)
- (1.1) kulin. zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie
- (1.2) bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego
- (1.3) pot. powodować czyjąś śmierć
czasownik zwrotny niedokonany ubijać się (dk. ubić się)
- (2.1) być ubijanym
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) przyrządzać
- hiponimy:
- (1.2) wygładzać, wyrównywać
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ubijacz mrz, ubijak mrz, ubijanie n, bijak m, bijatyka ż, ubicie n
- czas. ubić ndk., bić ndk.
- związki frazeologiczne:
- ubijać interes • ubijać jak psa
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) beat, churn, whip; (1.2) level; (1.3) slay
- duński: (1.2) slå; (1.3) slagte
- fiński: (1.3) teurastaa
- francuski: (1.1) fouetter; (1.2) damer; (1.3) tuer
- hiszpański: (1.1) batir; (1.2) apisonar; (1.3) matar
- kaszubski: (1.1) ubijac; (1.2) udeptëwac, uklepëwac; (1.3) zabijac
- niemiecki: (1.1) schlagen; (1.2) stampfen; (1.3) erlegen, schlachten
- rosyjski: (1.1) взбивать
- włoski: (1.1) montare
- źródła: