turniej
turniej (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) sport. rozgrywki lub zawody sportowe; zob. też turniej w Wikipedii
- (1.2) hist. średniowieczne zawody rycerskie; zob. też turniej rycerski w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik turniej turnieje dopełniacz turnieju turniejów celownik turniejowi turniejom biernik turniej turnieje narzędnik turniejem turniejami miejscownik turnieju turniejach wołacz turnieju turnieje
- przykłady:
- (1.1) Niemcy i Szwedzi weszli dzisiaj do półfinału turnieju piłki ręcznej mężczyzn w Niemczech.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Turniej Czterech Skoczni • rozegrać / wygrać turniej • odbierać nagrodę w turnieju • teleturniej
- synonimy:
- (1.1) konkurs, współzawodnictwo, zmagania
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. turniejowy
- związki frazeologiczne:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tournament; (1.2) tournament
- białoruski: (1.1) турнір m; (1.2) турнір m
- bułgarski: (1.1) турнир m; (1.2) турнир m
- duński: (1.1) turnering w; (1.2) turnering w, ridderturnering w
- esperanto: (1.1) turniro; (1.2) turniro
- hiszpański: (1.1) torneo m; (1.2) torneo m, justa ż
- niemiecki: (1.1) Turnier n
- norweski (bokmål): (1.1) turnering m/ż; (1.2) turnering m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) turnering ż; (1.2) turnering ż
- nowogrecki: (1.1) τουρνουά n; (1.2) κονταρομαχία ż, κονταροχτύπημα n, τζόστρα ż
- rosyjski: (1.1) турнир m; (1.2) турнир m
- ukraiński: (1.1) турнір m; (1.2) турнір m
- źródła:
- ↑ Roman Zawiliński, Streszczenie „Prac Filologicznych”, „Poradnik Językowy” nr 3/1908, s. 46.
- ↑
Hasło „turniej” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
- ↑
Porada „festiwal i turniej” w: Poradnia językowa PWN.