smerte
smerte (język duński)
[edytuj]- wymowa:
- Dania: [ˈsmärdə]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) ból
czasownik
- (2.1) boleć
- odmiana:
- (1.1) en smerte, smerten, smerter, smertene
- (2.1) at smerte, smerter, smertede, smertet
- przykłady:
- (1.1) Han hørte sårede soldater skrige af smerte. → Słyszał, jak ranni żołnierze krzyczą z bólu.
- (1.1) Trods stigende leversmerter drak hun mere og mere. → Pomimo narastających bólów wątroby piła coraz więcej.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. smertefuld, smertelig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- dolnoniem. smerte
- uwagi:
- źródła:
smerte (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) ból
czasownik
- (2.1) boleć
- odmiana:
- (1.1) en smerte, smerten, smerter, smertene
- (2.1) å smerte, smerter, smertet, smertet lub å smerte, smerter, smerta, smerta
- przykłady:
- (1.1) Han hørte sårede soldater skrike av smerte. → Słyszał, jak ranni żołnierze krzyczą z bólu.
- (2.1) Det kan smerte i føttene når man går for lenge. → Od zbyt długiego chodzenia mogą (człowieka) boleć nogi.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. smertefull, smertelig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: