słuszność
słuszność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) bezbłędność, bezstronność, celność, dorzeczność, godziwość, gramatyczność, nienaganność, niezawodność, odpowiedniość, optymalność, stosowność, trafność, użyteczność, właściwość, zręczność
- (1.2) fakt, nieomylność, obiektywizm, prawda, pewność, prawidłowość, praworządność, regularność, reguła, sprawiedliwość, zgodność
- (1.3) adekwatność, celowość, odpowiedniość, poprawność, potrzeba, pożyteczność, przydatność, racja, racjonalność, rzeczowość, sensowność, uczciwość, umotywowanie, uzasadnienie, ważność, zasadność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- czyja butelka większa, ten ma słuszność
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) advisability, correctness; (1.2) equitability, equity, justness, righteousness; (1.3) validity
- kaszubski: (1.1) słësznosc; (1.2) słësznosc, prawò n, prôwda ż; (1.3) słësznosc
- łaciński: (1.1) aequitas ż
- rosyjski: (1.1) пра́вильность ż; (1.2) правота́ ż, правдиво́сть ż; (1.3) правота́ ż
- źródła: