parkan
parkan (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Gschwend%2C_Germany_-_panoramio_-_Johannes_Geiger_%281%29.jpg/220px-Gschwend%2C_Germany_-_panoramio_-_Johannes_Geiger_%281%29.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ogrodzenie, najczęściej drewniane; zob. też parkan w Wikipedii
- (1.2) gw. lwow. kołnierzyk
- (1.3) daw. gw. więz. boczna kieszeń[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik parkan parkany dopełniacz parkanu parkanów celownik parkanowi parkanom biernik parkan parkany narzędnik parkanem parkanami miejscownik parkanie parkanach wołacz parkanie parkany
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) płot
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ogrodzenie
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kołnierzyk
- białoruski: (1.1) паркан m
- jidysz: (1.1) צאַם m/ż (cam), צאָם m/ż (com), צוים m/ż (cojm)
- rosyjski: (1.1) забор m
- ukraiński: (1.1) паркан m
- wilamowski: (1.1) puörihia ż
- źródła: