językoznawczy
językoznawczy (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʧ̑ɨ], AS: [i ̯ẽũ̯zykoznafčy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący językoznawstwa, nauki o języku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik językoznawczy językoznawcza językoznawcze językoznawczy językoznawcze dopełniacz językoznawczego językoznawczej językoznawczego językoznawczych celownik językoznawczemu językoznawczej językoznawczemu językoznawczym biernik językoznawczego językoznawczy językoznawczą językoznawcze językoznawczych językoznawcze narzędnik językoznawczym językoznawczą językoznawczym językoznawczymi miejscownik językoznawczym językoznawczej językoznawczym językoznawczych wołacz językoznawczy językoznawcza językoznawcze językoznawczy językoznawcze
- przykłady:
- (1.1) Metody językoznawcze mogą wiele pomóc w ocenie potencjalnej zrozumiałości przekazu[1].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) lingwistyczny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. językoznawstwo n, językoznawca m
- przysł. językoznawczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: lingwistyczny
- białoruski: (1.1) мовазнаўчы
- bułgarski: (1.1) езиковедски
- chorwacki: (1.1) jezikoslovni
- duński: (1.1) sprogvidenskabelig
- niemiecki: (1.1) sprachwissenschaftlich
- rosyjski: (1.1) языковедческий, языковедный
- ukraiński: (1.1) мовознавчий
- źródła:
- ↑ Tomasz Goban-Klas, Media i komunikowanie masowe : teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.