imbecyl
imbecyl (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik imbecyl imbecyle dopełniacz imbecyla imbecyli / imbecylów celownik imbecylowi imbecylom biernik imbecyla imbecyli / imbecylów narzędnik imbecylem imbecylami miejscownik imbecylu imbecylach wołacz imbecylu imbecyle depr. M. i W. lm: (te) imbecyle
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. imbecylizm mrz, imbecylność ż, imbecylowatość ż
- przym. imbecylny, imbecylowaty
- przysł. imbecylnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. imbezill → upośledzony umysłowo, franc. imbécile → upośledzony umysłowo < łac. imbecillus → wątły[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) imbecile
- białoruski: (1.1) імбецыл m; (1.2) прыдурак m
- francuski: (1.2) imbécile m
- jidysz: (1.2) בהמה ż (behejme), חכם m (chochem)
- nowogrecki: (1.1) βλάκας m
- włoski: (1.1) imbecille m; (1.2) imbecille m
- źródła: