horisont
horisont (język duński)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [hɒiˈsʌnˀd]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en horisont, horisonten, horisonter, horisonterne
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
horisont (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) horyzont
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
horisont (język norweski (nynorsk))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) horyzont
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
horisont (język szwedzki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1-2) en horisont, horisonten, horisonter, horisonterna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „horisont” w: Svenska Akademiens ordlista (SAOL), Svenska Akademien.
- ↑ Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen