buchać
buchać (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
czasownik niedokonany
- (1.1) gwałtownie się rozprzestrzeniać
- (1.2) wykonać nagły odskok, uderzenie, ruch
- (1.3) pot. ukraść
- (1.4) daw. wystrzelić, eksplodować
- (1.5) gw. (Śląsk Cieszyński)[2] uderzać, machać
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „buchać (by)” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 102.
- ↑ Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.