bezkarność
bezkarność (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pozostawanie bez ukarania
- (1.2) uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik bezkarność dopełniacz bezkarności celownik bezkarności biernik bezkarność narzędnik bezkarnością miejscownik bezkarności wołacz bezkarności
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) impunity
- białoruski: (1.1) беспакаранасць ż, бяскарнасць ż; (1.2) беспакаранасць ż, бяскарнасць ż
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) бескараннасьць ż, бяскарнасьць ż; (1.2) бескараннасьць ż, бяскарнасьць ż
- hiszpański: (1.1) impunidad ż; (1.2) impunidad ż
- kazachski: (1.1) жазасыздық
- nowogrecki: (1.1) ατιμωρησία ż; (1.2) ατιμωρησία ż
- rosyjski: (1.1) безнаказанность ż; (1.2) безнаказанность ż
- ukraiński: (1.1) безкарність ż; (1.2) безкарність ż
- źródła: