bartnictwo
bartnictwo (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pszcz. chów pszczół w specjalnie przygotowanych drzewach mających barcie[1]; zob. też bartnictwo w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) zwykle w lp[1],
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik bartnictwo bartnictwa dopełniacz bartnictwa bartnictw celownik bartnictwu bartnictwom biernik bartnictwo bartnictwa narzędnik bartnictwem bartnictwami miejscownik bartnictwie bartnictwach wołacz bartnictwo bartnictwa
- przykłady:
- (1.1) Ludność zamieszkująca obecną Puszczę Kurpiowską otrzymała nazwę Kurpiów prawdopodobnie w XVII w. Głównym jej zajęciem było bartnictwo i myślistwo[2].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- Niektóre słowniki podają brak liczby mnogiej[3].
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1
Hasło „bartnictwo” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Krystyna Malik, Raciborska Maria (red.), Przewodnik po Polsce, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „Bartnictwo” w: Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916.