Reut
Reut (język polski)
[edytuj]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Map_Raut.png/220px-Map_Raut.png)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. rzeka w środkowej Mołdawii, prawy dopływ Dniestru[1][2]; zob. też Reut (rzeka) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Reut Reuty dopełniacz Reutu Reutów celownik Reutowi Reutom biernik Reut Reuty narzędnik Reutem Reutami miejscownik Reucie Reutach wołacz Reucie Reuty
- przykłady:
- (1.1) Sieć rzeczna jest dobrze rozwinięta, a główne rzeki to Dniestr z dopływami: Reut, Ikiel, Botna i Byk oraz Prut, należące do zlewiska Morza Czarnego[3].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) źródło / bieg / koryto / (prawy / lewy) dopływ / ramię / dorzecze / dolina / wody / nurt / płycizna / zakręt / zakole / brzeg / dno / odnoga / ujście / głębokość / szerokość Reutu • nad Reutem • Reut wypływa / płynie / wije się / meandruje / kieruje się / niesie wody / przybiera / wylewa / zatapia / opada / nawadnia / odwadnia / wysycha / przepływa / opływa / dopływa / wpływa • na prawym / na lewym brzegu / u źródeł / u ujścia Reutu • pływać / płynąć Reutem
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) Рэўт
- litewski: (1.1) Reutas
- rosyjski: (1.1) Реут
- rumuński: (1.1) Răut
- ukraiński: (1.1) Реут
- źródła:
- ↑
Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.
- ↑
Hasło „Reut” w: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksz. Warszawa, 1888.
- ↑ Wiesław Maik (red.) „Europa”, t. 1, Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 1999, s. 140, ISBN 8386600993