ukarać
ukarać (język polski)
- znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) aspekt dokonany od: karać
- odmiana:
- (1.1) koniugacja IX
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik ukarać czas przyszły prosty ukarzę ukarzesz ukarze ukarzemy ukarzecie ukarzą czas przeszły m ukarałem ukarałeś ukarał ukaraliśmy ukaraliście ukarali ż ukarałam ukarałaś ukarała ukarałyśmy ukarałyście ukarały n ukarałom ukarałoś ukarało tryb rozkazujący niech ukarzę ukarz niech ukarze ukarzmy ukarzcie niech ukarzą pozostałe formy czas zaprzeszły m ukarałem był ukarałeś był ukarał był ukaraliśmy byli ukaraliście byli ukarali byli ż ukarałam była ukarałaś była ukarała była ukarałyśmy były ukarałyście były ukarały były n ukarałom było ukarałoś było ukarało było forma bezosobowa czasu przeszłego ukarano tryb przypuszczający m ukarałbym,
byłbym ukarałukarałbyś,
byłbyś ukarałukarałby,
byłby ukarałukaralibyśmy,
bylibyśmy ukaraliukaralibyście,
bylibyście ukaraliukaraliby,
byliby ukaraliż ukarałabym,
byłabym ukarałaukarałabyś,
byłabyś ukarałaukarałaby,
byłaby ukarałaukarałybyśmy,
byłybyśmy ukarałyukarałybyście,
byłybyście ukarałyukarałyby,
byłyby ukarałyn ukarałobym,
byłobym ukarałoukarałobyś,
byłobyś ukarałoukarałoby,
byłoby ukarałoimiesłów przymiotnikowy przeszły m ukarany, nieukarany ukarani, nieukarani ż ukarana, nieukarana ukarane, nieukarane n ukarane, nieukarane imiesłów przysłówkowy uprzedni ukarawszy rzeczownik odczasownikowy ukaranie, nieukaranie
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: karać
- źródła: