Zygmunt Warchał
![]() | |
Data urodzenia |
3 stycznia 1897 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
3 marca 1938 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca batalionu |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e4/Grave_of_Zygmunt_Warcha%C5%82_%2801%29.jpg/240px-Grave_of_Zygmunt_Warcha%C5%82_%2801%29.jpg)
Zygmunt Warchał (ur. 3 stycznia 1897, zm. 3 marca 1938 w Czortkowie) – major piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był 32 Pułk Piechoty Obrony Krajowej z Nowego Sącza[1]. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1917[2]. W 1918 był członkiem organizacji „Wolność”[3].
Pełnił służbę w 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku[4]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 917. lokatą w korpusie oficerów piechoty[5]. Później został przeniesiony do 38 Pułk Piechoty w Przemyślu[6][7]. 1 grudnia 1924 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 405. lokatą w korpusie oficerów piechoty[8]. Z dniem 26 lutego 1925 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza[9][10] i przydzielony do 14 Baonu Granicznego w Borszczowie na stanowisko dowódcy 2 kompanii granicznej. W 1928 pełnił służbę w Batalionie KOP „Kopyczyńce” na stanowisku kwatermistrza. Po zakończeniu służby w KOP został przeniesiony do 11 Pułku Piechoty w Tarnowskich Górach, a w marcu 1931 do 40 Pułk Piechoty we Lwowie[11][12]. 22 grudnia 1933 otrzymał pochwałę ministra spraw wojskowych za zdobycie tytułu mistrzowskiej kompanii 5 Dywizji Piechoty w przeprowadzonych tego roku międzyoddziałowych zawodach strzeleckich piechoty z rocznikiem 1911[13]. 27 czerwca 1935 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 i 24. lokatą w korpusie oficerów piechoty[14][15]. Po awansie został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu w macierzystym 40 pp[16]. Później został ponownie przeniesiony do KOP i 6 grudnia 1937 wyznaczony na stanowisko dowódcy Batalionu KOP „Czortków”.
Zmarł 3 marca 1938 w Czortkowie. Cztery dni później został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie[17].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Walecznych[18][19]
- Srebrny Krzyż Zasługi (2 września 1929)[20][19]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Odznaka pamiątkowa „Orlęta”[21]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 346.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 142.
- ↑ Giza 2002 ↓, s. 43.
- ↑ Spis oficerów rezerwy 1922 ↓, s. 229, 933.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 87.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 236, 429.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 219, 371.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 741.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 21 lipca 1925 roku, s. 398.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 136.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 114.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 570.
- ↑ Dz. Rozk. MS Wojsk. Nr 13 z 22 grudnia 1933 roku, poz. 216.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 70.
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 306.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 95.
- ↑ Nekrolog. „Polska Zbrojna”. 78, s. 4, 1938-03-19. Warszawa.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 136 „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921”.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 55.
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 216, poz. 508 „za zasługi w służbie granicznej”.
- ↑ Informacja na nagrobku. Zobacz fotografię.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918.
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Alfabetyczny spis oficerów rezerwy. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922-05-01.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Jerzy Giza. Losy członków organizacji „Wolność” w Wojsku Polskim – r. 1928. „Almanach Sądecki”. 4 (41), 2002. Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Oddział w Nowym Sączu.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.
- Członkowie Organizacji „Wolność” (1918)
- Dowódcy batalionów 40 Pułku Piechoty Dzieci Lwowskich
- Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza
- Ludzie związani z Czortkowem
- Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921
- Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta”
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie
- Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska)
- Urodzeni w 1893
- Zmarli w 1938
- Oficerowie batalionu KOP „Borszczów”
- Oficerowie batalionu KOP „Kopyczyńce”
- Oficerowie batalionu KOP „Czortków”