Zespół Filmowy Skurcz
Z.F. Skurcz (ZyFy Skurcz, Zespół Filmowy Skurcz, wcześniej jako Zespół Filmowy Ultra[1]) – amatorski projekt kinematograficzny, założony przez braci Bartosza i Łukasza Walaszków w 1988. Zajmuje się głównie realizacją krótkometrażowych produkcji komediowych.
Skład
[edytuj | edytuj kod]- Bartosz Walaszek
- Łukasz Walaszek
- Krzysztof Radzimski vel Dr Yry
- Marcin Rudowski
- Grzegorz Paraska
- Piotr Paraska
- Krzysztof Żelazko
Historia
[edytuj | edytuj kod]Zespół rozpoczął działalność w 1988, w momencie zakupienia przez rodziców Bartosza i Łukasza Walaszków kamery Sony 8 mm. Wraz z kolegami ze szkoły nagrywali krótkie, inscenizowane scenki, a jednym z pierwszych filmów w dorobku zespołu jest Zmora z piwnicy. W tym czasie bracia rozpoczęli również przygodę z animacją poklatkową; nagrali tryptyk o tematyce science-fiction: Kosmiczne wojny, Spur mjendzy planetarny i Straszliwa bitwa o planetę[1].
Założyciele podczas nauki w LXIII LO im. Lajosa Kossutha na warszawskim Ursynowie poznali Krzysztofa Radzimskiego oraz Grzegorza Paraskę, którzy – obok braci Walaszków oraz Marcina Rudowskiego – uformowali wówczas personalny trzon ekipy. W produkcjach z tamtego okresu regularnie pojawiali się także Michał Głuchowski oraz Paweł Hocha, adept wschodnich sztuk walki[1]. Wtedy wykształcił się specyficzny styl produkcji, nawiązujący do filmów klasy B, kina akcji lat 80. oraz wschodnich sztuk walki, oraz z ironicznym i często absurdalnym poczuciem humoru twórców. Również sposób realizacji filmów był specyficzny, bo w procesie twórczym brała udział cała ekipa, wymyślając fabułę (do pierwszego filmu pełnometrażowego – Bułgarskiego Pościkku – wszystkie produkcje nie miały scenariusza, a sceny i dialogi były improwizowane)[2]. Od filmu Tęcza zespół zaczął stosować komputerową obróbkę dźwięku (dodając efekty dźwiękowe i muzykę), a od Kobylego caca również nieliniowy montaż wideo. Wtedy też do grupy dołączył Piotr Paraska.
W 2001 wyemitowali swój pierwszy film pełnometrażowy – Bulgarski Pościkk. Realizacja trwała prawie dwa lata i była to pierwsza produkcja w dorobku grupy mającą scenariusz (aczkolwiek był w czasie realizowania filmu zmieniany). Film skrócony do 30 minut otrzymał Grand Prix Festiwalu Młodego Kina Tenbit Film Forum 2001[2]. Od tej produkcji do ekipy dołączył Krzysztof Żelazko. Następnym filmem był Sum tak zwany olimpijczyk, który miał swoją premierę kinową[1].
W 2004 zrealizowali kilka odcinków serialu Bułgarski pościg dla wówczas nowo powstałej telewizji 4fun.tv. Wtedy nastąpił konflikt między członkami grupy. Bartosz Walaszek chciał zarabiać na robieniu filmów, a inni woleli pozostać przy undergroundowym charakterze zespołu. Walaszek założył wtedy GIT Produkcję, z którą zaczął realizować głównie seriale animowane dla telewizji, jednak też nie odstąpił od realizacji form fabularnych, takich jak Wściekłe Pięści Węża, Sarnie żniwo… czy serial dla telewizji rbl.tv – Kaliber 200 volt. Produkcje były przez fanów Skurcza jednoznacznie utożsamiane z jego poprzednim zespołem, ze względu na ten sam styl i poczucie humoru, co wcześniejsze produkcje, a także obecność byłych członków Skurcza w tychże produkcjach[2].
Krzysztof Radzimski wspomniał na forum internetowym PCLab o reaktywacji zespołu i produkcji filmu Bułgarski Przycisk[3].
Współpraca z S.P.Records
[edytuj | edytuj kod]W 1999 zespół nawiązał współpracę z wytwórnią S.P. Records, która zaowocowała gościnnym występem Kazika Staszewskiego w filmie Bułgarski Pocisk, w zamian za co Z.F. Skurcz zrealizował dwa teledyski do utworów Kazika – „Idę tam gdzie idę” (w której zawarli fragmenty swoich wcześniejszych produkcji) i „Las Maquinas de la Muerte”[4]. Wytwórnia wydała potem film Sum tak zwany olimpijczyk oraz – zrealizowane już pod szyldem GIT Produkcji – Wściekłe Pięści Węża i Sarnie żniwo, czyli pokusa statuetkowego szlaku, w którym zagrał Staszewski. Dalsza współpraca członków zespołu z wytwórnią i Kazikiem trwa na polu muzycznym niż filmowym, przy zespołach Bracia Figo Fagot, TPN 25, El Dupa czy Zacier[2].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy pełnometrażowe
[edytuj | edytuj kod]- Bulgarski Pościkk (2001)
- Sum tak zwany olimpijczyk (2001) (VHS; dystrybutor S.P. Records)
- Wściekłe pięści Węża (2006) (DVD; dystrybutor SPInka)
- Sarnie żniwo, czyli pokusa statuetkowego szlaku (2006) (DVD; dystrybutor SPInka)
- Wściekłe pięści węża 3 (2013)
Filmy krótkometrażowe
[edytuj | edytuj kod]- Spur mjendzy planetarny
- Turbo 2
- Robokob
- Zmora z piwnicy
- Sieżant Mścisław pięść na tropie – Odc. 1 Rojal (1994)
- Karate Puma (1997)
- Cobra
- Szczęście w nieszczęściu
- Sieżant Mścisław pięść na tropie – Odc. Dragi – narkotyki
- Kobyle caco (1998)
- Kot
- Sieżant Mścisław pięść na tropie – Odc. 3 Włókniaż (1998)
- Bandziorno (1999)
- Tęcza
- Dżudo Honor 7
- Bułgarski Pocisk (1999)
- Zły szeląg
- KunG Fu Pantera 2
- Dżudżicsu szerszeń 5
- Niedokończona sprawa
- Kosmiczny Batalion w Galaktyce Zła (2000)
- Dokończona sprawa
- Zabujcza śmierć 3
- Pokaz karate 4
- Film o mafii
- Przedwczesny fajrant
- Kanalyzer 1
- Kanalyzer 2
- Buszido Młyn 26p
Seriale
[edytuj | edytuj kod]- Kaliber 200 volt
- Bułgarski Pościg (2004)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Z.F. Skurcz – Skurczopedia
- ↑ a b c d Aleksander Brzostek: 20 lat kiczu - historia Bartosza Walaszka. Przerwa na Kulturę, 2021-05-07. [dostęp 2022-08-22]. (pol.).
- ↑ ZF Skurcz / GIT produkcja - Forum PCLab.pl
- ↑ Kazik Staszewski, Rafał Księżyk: Idę tam, gdzie idę. Autobiografia. Wydawnictwo Kosmos Kosmos, 2015, s. 327–328. ISBN 978-83-942140-1-2.