Wincenty Jezierski
![]() | |
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 stycznia 1874 |
Data i miejsce śmierci |
21 listopada 1945 |
profesor zwyczajny | |
Specjalność: medycyna | |
Alma Mater | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Okres zatrudn. |
1919–1939 |
Dziekan | |
Wydział | |
Okres spraw. |
1927–1928 |
Odznaczenia | |
![]() |
Wincenty Jezierski (ur. 15 stycznia 1874 w Pleszewie, zm. 21 listopada 1945 w Poznaniu) – polski lekarz internista, naukowiec, profesor zwyczajny.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył Królewskie Gimnazjum w Ostrowiu Wielkopolskim. Studiował medycynę na uczelniach we Wrocławiu i Heidelbergu (1902). W roku 1903 doktoryzował się z neurologii na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim.
W roku 1909 zamieszkał na stałe w Poznaniu, gdzie do roku 1919 pełnił funkcję prymariusza (kierownika) oddziału chorób wewnętrznych Lecznicy Sióstr Elżbietanek.
Był jednym z trzech członków komisji powołanej w 1918 r. dla zorganizowania Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego (oprócz niego w skład komisji wchodzili Heliodor Święcicki i Stanisław Łazarewicz). W 1919 roku został mianowany naczelnym lekarzem oddziału wewnętrznego Szpitala Miejskiego, przekształconego następnie w Klinikę Terapeutyczną Uniwersytetu Poznańskiego. 15 października 1920 r. Jezierskiego mianowano profesorem nadzwyczajnym, a 29 lipca 1922 r. – profesorem zwyczajnym. W latach 1927–1928 był dziekanem Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. Na Wydziale tym wykładał aż do wojny.
W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim zagadnieniami z zakresu chorób serca i płuc. Sprowadził do Poznania pierwszy elektrokardiograf Einthovena. Zainteresowanie Jezierskiego kardiologią wynikło z faktu, iż sam miał wadę serca, po przebytej chorobie reumatycznej[1][2].
Zmarł w Poznaniu. Pochowany 24 listopada 1945 r. na cmentarzu parafialnym Bożego Ciała w Poznaniu (kwatera I-C-7)[3].
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936)[4]
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]W 1988 r. jego imieniem nazwano ulicę na osiedlu Różany Potok w Poznaniu.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wincenty Jezierski, Włodzimierz Witczak, Gazeta Wyborcza Poznań z dnia 19.12.2005
- ↑ Biogram ze strony Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu
- ↑ Poznan.pl - Plan Poznania - Cmentarze [online], www.poznan.pl [dostęp 2021-02-01] .
- ↑ M.P. z 1936 r. nr 263, poz. 469 „za zasługi na polu pracy naukowej”.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 299–300. ISBN 83-01-02722-3.
- Pleszewian portret własny – Pleszewskie Wrota Internetu. Urząd Miasta i Gminy Pleszew. [dostęp 2010-02-22].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Publikacje Wincentego Jezierskiego w bibliotece Polona
- Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Kompałły i Wojciecha Lipskiego w Ostrowie Wielkopolskim
- Ludzie urodzeni w Pleszewie
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Pochowani na cmentarzu Bożego Ciała w Poznaniu
- Polacy wysiedleni z Wielkopolski 1939–1941
- Polscy interniści
- Wykładowcy Wydziałów Lekarskiego i Farmaceutycznego Uniwersytetu Poznańskiego
- Urodzeni w 1874
- Zmarli w 1945