Władimir Dybo
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie |
językoznawca |
Narodowość |
rosyjska |
Władimir Antonowicz Dybo lub Vladimir Antonovič Dybo (ros. Владимир Антонович Дыбо; ur. 30 kwietnia 1931 we wsi Pirogówka, rejon szostkiński, obwód sumski, ZSRR, zm. 7 maja 2023 w Tarusie[1]) – językoznawca rosyjski i radziecki, pracownik naukowy Instytutu Słowianoznawstwa Rosyjskiej Akademii Nauk, doktor nauk filologicznych (1979) i profesor (1992). Autor około 200 publikacji naukowych, w tym 7 monografii. Specjalista w dziedzinie porównawczej lingwistyki historycznej, w zakresie językoznawstwa indoeuropejskiego, szczególnie słowiańskiego, bałtyckiego i irańskiego. Badał również języki uralskie i kaukaskie. Jeden z założycieli moskiewskiej szkoły studiów porównawczych. Wraz z Władisławem Illiczem-Swityczem rozwinął koncepcję uzasadniającą teorię nostratyczną[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ obit: В. А. Дыбо (1931–2023) (ros.)
- ↑ Praca zbiorowa pod red. Kazimierza Polańskiego, Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2003