Strale (1900)
![]() Bliźniak „Strale” – „Lampo” w 1901 r. | |
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Położenie stępki |
7 listopada 1899 |
Wodowanie |
19 maja 1900 |
![]() | |
Wejście do służby |
6 lipca 1901 |
Wycofanie ze służby |
13 stycznia 1924 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
normalna: 315 ton |
Długość |
całkowita: 62,05 metra |
Szerokość |
6,5 m |
Zanurzenie |
2,6 m |
Napęd | |
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania 4 kotły moc 5230–5998 KM 2 śruby | |
Prędkość |
30 węzłów |
Zasięg |
2000 Mm przy prędkości 12 węzłów |
Uzbrojenie | |
6 dział kal. 57 mm (6 x I) | |
Wyrzutnie torpedowe |
2 x 350 mm (2 x I) |
Załoga |
53–61 |
Strale – włoski niszczyciel z przełomu XIX i XX wieku, uczestnik I wojny światowej, jedna z sześciu jednostek typu Lampo. Okręt został zwodowany 19 maja 1900 roku w niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu, a do służby w Regia Marina wszedł w lipcu 1901 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w styczniu 1924 roku.
Projekt i budowa
[edytuj | edytuj kod]„Strale” był jednym z sześciu bliźniaczych niszczycieli, zamówionych przez marynarkę wojenną Królestwa Włoch w Cesarstwie Niemieckim[1][2]. Jednostka była szybka i silnie uzbrojona, jednak miała niezadowalającą dzielność morską[1][2].
Okręt został zaprojektowany i zbudowany w stoczni Schichau w Elblągu[1][3]. Stępkę niszczyciela położono 7 listopada 1899 roku, został zwodowany 19 maja 1900 roku, a do służby w Regia Marina przyjęto go 6 lipca 1901 roku[1][4].
Dane taktyczno-techniczne
[edytuj | edytuj kod]Okręt był niewielkim, pełnomorskim niszczycielem o długości całkowitej 62,05 metra (60 metrów między pionami), szerokości 6,5 metra i zanurzeniu 2,6 metra[1][3]. Wyporność normalna wynosiła 315 ton, zaś pełna 348 ton[1][2]. Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej projektowanej mocy 6000 KM (w praktyce maszyny osiągały mniejszą moc, pomiędzy 5230 a 5998 KM), do których parę dostarczały cztery kotły Thornycroft[1][4]. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 30 węzłów[1][3][a]. Okręt zabierał zapas 80 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 2000 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 290 Mm przy 26 węzłach)[1][2][b].
Niszczyciel był uzbrojony w sześć pojedynczych dział sześciofuntowych kal. 57 mm L/43 Nordenfelta M1886[1][4]. Masa działa wynosiła 338 kg, masa naboju 2,73 kg, kąt podniesienia lufy od -10 do +15°, prędkość wylotowa pocisku 670 m/s, zaś szybkostrzelność 18 strz./min[7]. Uzbrojenie uzupełniały dwie pojedyncze wyrzutnie torped kal. 350 mm (14 cali)[1][2][c].
Załoga okrętu składała się z 5 oficerów oraz 48–56 podoficerów i marynarzy[1][4].
Służba
[edytuj | edytuj kod]Po przystąpieniu Królestwa Włoch do I wojny światowej, niszczyciel przystosowano do roli stawiacza min, a na jego pokładzie można było umieścić co najmniej 12 min morskich[1][4]. Jednostka służyła do 13 stycznia 1924 roku, kiedy została skreślona z listy floty[1][4].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: 1979, s. 355.
- ↑ a b c J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 617.
- ↑ a b c d e f g Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: 1970, s. 55.
- ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 214.
- ↑ J. Leyland (red.): The Naval Annual 1901. Portsmouth: 1901, s. 381.
- ↑ Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: 1970, s. 281-282.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Roger Chesneau, Eugene Kolesnik: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.).
- Tony DiGiulian: Torpedoes of Germany. www.navweaps.com. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- Aldo Fraccaroli: Italian Warships of World War I. London: Ian Allan Ltd., 1970. ISBN 0-7110-0105-7.
- Ivan Gogin: LAMPO destroyers (1900-1902). Navypedia. [dostęp 2017-09-04]. (ang.).
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- J. Leyland (red.): The Naval Annual, 1901. Portsmouth: J. Griffin and Co., 1901. (ang.).
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).