Shëngjun (1926)
Klasa | |
---|---|
Typ | |
Historia | |
Stocznia | |
Wodowanie |
1926 |
![]() | |
Nazwa |
Shëngjun |
Wejście do służby |
1926 |
![]() | |
Wejście do służby |
1939 |
![]() | |
Wejście do służby |
1943 |
![]() | |
Nazwa |
Shëngjun |
Wejście do służby |
1945 |
Wycofanie ze służby |
ok. 1970 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
46 ton |
Długość |
24,38 metra |
Napęd | |
silnik diesla o mocy 450 KM | |
Prędkość |
17 węzłów |
Uzbrojenie | |
1 działo kal. 76 mm L/40 Ansaldo 1917 2 karabiny maszynowe kal. 6,5 mm |
Shëngjun – albański patrolowiec z okresu międzywojennego, jedna z czterech jednostek typu Tirana. Została zbudowana w 1926 roku we włoskiej stoczni Società Veneziana Automobili Navali w Wenecji i w tym samym roku przyjęto ją do służby w Marynarce Wojennej Albanii. Okręt został zdobyty przez Włochów w 1939 roku, a po zawarciu przez Włochy zawieszenia broni z Aliantami w 1943 roku został przejęty przez Kriegsmarine. Jednostka po wojnie powróciła pod banderę albańską i służyła prawdopodobnie do lat 70. XX wieku.
Projekt i budowa
[edytuj | edytuj kod]„Shëngjun” zbudowany został we włoskiej stoczni Società Veneziana Automobili Navali w Wenecji na zamówienie Marynarka Wojenna Albanii w 1926 roku[1].
Dane taktyczno-techniczne
[edytuj | edytuj kod]Jednostka była niewielką motorową łodzią patrolową[1]. Długość całkowita wynosiła 24,38 metra, a wyporność 46 ton[1][2]. Okręt napędzany był przez silnik Diesla o mocy 450 koni mechanicznych (KM), który pozwalał osiągnąć prędkość 17 węzłów[1][2].
Uzbrojenie jednostki stanowiło jedno działo pokładowe kal. 76 mm L/40 Ansaldo 1917 oraz dwa karabiny maszynowe kal. 6,5 mm[1][2].
Służba
[edytuj | edytuj kod]W 1926 roku jednostkę wcielono do służby w Marynarce Wojennej Albanii pod nazwą „Shëngjun”[1][2]. Pierwszy okres służby okrętu pod banderą albańską trwał do kwietnia 1939 roku, kiedy został zdobyty przez Włochów podczas podboju Albanii[1]. Po zawarciu przez Włochy zawieszenia broni z Aliantami we wrześniu 1943 roku został przejęty przez Kriegsmarine[1]. Po zakończeniu wojny patrolowiec powrócił do Albanii i służył prawdopodobnie do lat 70. XX wieku[1][a].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
- Ivan Gogin: TIRANA patrol motor boats (1926). Navypedia. [dostęp 2017-02-14]. (ang.).