Relikwie
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/98/Reliquienschrein_Papst_Johannes_XXIII_-_Petersdom.jpg/200px-Reliquienschrein_Papst_Johannes_XXIII_-_Petersdom.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/6-Reliquie_der_Sandalen_v.Jesus-k.jpg/200px-6-Reliquie_der_Sandalen_v.Jesus-k.jpg)
Relikwie (łac. reliquiae „pozostałości, resztki”) – szczątki ciał osób świętych lub przedmioty, z którymi te osoby miały związek w czasie życia, stanowiące przedmioty czci w wielu religiach (np. drewno lub drzazgi z krzyża, na którym umarł Jezus). Są one szczególnie rozpowszechnione w katolicyzmie i prawosławiu, natomiast protestantyzm neguje kult relikwii.
Klasyfikacja relikwii
[edytuj | edytuj kod]Do 2017 roku relikwie mogły być I, II lub III stopnia[1]:
- najważniejsze relikwie – I stopnia – to pozostałości ciała świętego, np. krew, kości, skóra, włosy, paznokcie
- relikwie II stopnia – przedmioty związane z osobą świętego za jego życia ziemskiego, którymi się posługiwał, mające bezpośredni kontakt ze świętym: jego ubrania, modlitewnik, różaniec i inne przedmioty codziennego użytku
- relikwie III stopnia – przedmioty, które stały się relikwiami poprzez dotknięcie właściwych relikwii – pierwszego lub drugiego stopnia; mogą to być na przykład rzeczy potarte o część ciała zmarłego świętego lub dotknięte przez samego świętego w trakcie życia
W 2017 roku Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych zniosła relikwie III stopnia[2][3][4], wprowadzając dwustopniową skalę klasyfikacji relikwii: relikwii wyjątkowych (insigni) oraz potocznych (non insigni). Pierwsze to ciała lub ich znaczne części, a także cała zawartość urny z prochami zachowanymi po kremacji. Do drugich zalicza się małe cząstki ciała lub kości oraz przedmioty używane przez świętych i błogosławionych[4].
Obydwa typy relikwii muszą być przechowywane w opieczętowanych kapsułach.
Kościół katolicki starał się ograniczyć handel relikwiami, ustanawiając w 1215 na soborze laterańskim, że ważne są tylko relikwie zatwierdzone przez papieża. Było to spowodowane tym, iż w średniowieczu niekiedy dochodziło do nadużyć. Sprzedawano bowiem fałszywe relikwie. Dalsze uregulowanie spraw związanych z relikwiami nastąpiło na soborze trydenckim.
Relikwie związane z Jezusem
[edytuj | edytuj kod]nazwa | miejsce | tradycyjne pochodzenie |
---|---|---|
Krzyż Prawdziwy | obecnie wiele miejsc na świecie | krzyż, na którym umarł Jezus |
Krew Pańska | obecnie kilka miejsc na świecie | krew i woda, które wytrysnęły z boku Jezusa |
Całun Turyński | Turyn | płótno, jakim okryto ciało Jezusa po śmierci |
Całun z Manoppello | Manoppello | utożsamiany z tzw. Chustą św. Weroniki |
Święty Graal | Walencja | kielich, którego użył Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy |
Chusta z Oviedo | Oviedo | chusta (dokł. sudarium), w którą zawinięto głowę Jezusa po śmierci, aby zatamować krwotok i zachować krew zmarłego |
Tunika z Argenteuil | Argenteuil | sadin, tunika jaką Jezus nosił bezpośrednio na ciele |
Suknia z Trewiru | Trewir | tunika zakładana na sadin |
Titulus Crucis | Rzym | kawałek tabliczki INRI |
Święte Schody | Rzym | schody pałacu Piłata |
Włócznia Przeznaczenia | Watykan | włócznia, którą św. Longin przebił bok Jezusa |
Korona cierniowa | Paryż | korona, którą Piłat kazał nałożyć na głowę Jezusa |
Kolumna biczowania | Rzym | tradycja głosi, że to przy niej był biczowany Jezus |
Święty napletek | wiele miejsc w Europie | szczątek ciała pozostały po obrzezaniu Jezusa |
Sandały Jezusa | Prüm | sandały, w których chodził Jezus |
Święte gwoździe | wiele miejsc w Europie | gwoździe, którymi Jezus był przybity do krzyża |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Relikwie – glosojcapio.pl
- ↑ Przez świętych do Boga - gosc.pl
- ↑ RELICS IN THE CHURCH AUTHENTICITY AND PRESERVATION - vatican.va
- ↑ a b Instrukcja “Relikwie w Kościele: Poświadczenie prawdziwości oraz przechowywanie”, Krzysztof Sordyl (tłum.), Vademecum Liturgiczne [dostęp 2020-11-30] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- M.M. Scheinman: Krótki zarys historii papiestwa KiW Warszawa 1954,
- Zygmunt Poniatowski: Mały słownik religioznawczy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1969.
- Józef Siemek: Śladami klątwy Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza 1970,
- Jean-Luc Deuffic (red.): Reliques et sainteté dans l'espace médiéval.