Pawło Rozenko
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
15 lipca 1970 |
---|---|
Minister pracy i polityki socjalnej Ukrainy | |
Okres |
od 2 grudnia 2014 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca |
Pawło Wałerijowycz Rozenko, ukr. Павло Валерійович Розенко (ur. 15 lipca 1970 w Kijowie[1]) – ukraiński polityk, poseł do Rady Najwyższej, od 2014 do 2016 minister pracy i polityki socjalnej, w latach 2016–2019 wicepremier.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Kijowskiego Instytutu Politechnicznego (1993). Od 1989 działał w Ludowym Ruchu Ukrainy, był wiceprzewodniczącym jego organizacji młodzieżowej. Zasiadał we władzach krajowych NRU i następnie Ukraińskiej Partii Ludowej[2].
Od 1993 do 1994 pracował w Narodowej Telekompanii Ukrainy. Później był m.in. asystentem posłów i doradcą ministra. Od 2005 do 2006 zajmował stanowisko pierwszego wiceministra pracy i polityki socjalnej, później był kierownikiem jednej ze służb w Sekretariacie Prezydenta Ukrainy, następnie od 2008 do 2010 ponownie sprawował urząd pierwszego wiceministra w tym samym resorcie[1][2]. Po odejściu z rządu zajął się działalnością doradczą, w 2011 został głównym ekspertem Centrum im. Razumkowa[1].
Dołączył do partii UDAR, z ramienia której w 2012 został wybrany na posła VII kadencji[1]. W wyborach w 2014 jako kandydat Bloku Petra Poroszenki uzyskał parlamentarną reelekcję[3]. 2 grudnia tegoż roku w drugim gabinecie Arsenija Jaceniuka objął stanowisko ministra pracy i polityki socjalnej[4]. Funkcję tę pełnił do 14 kwietnia 2016. Tego samego dnia został powołany na wicepremiera w rządzie Wołodymyra Hrojsmana[5]. Stanowisko to zajmował do 29 sierpnia 2019.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Розенко Павел Валерьевич. liga.net. [dostęp 2014-12-03]. (ros.).
- ↑ a b Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua. [dostęp 2014-12-03]. (ukr.).
- ↑ Serwis CVK – Wybory 2014. [dostęp 2014-12-03]. (ukr.).
- ↑ Рада проголосувала новий Кабмін. pravda.com.ua, 2 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-03]. (ukr.).
- ↑ New Cabinet formed in Ukraine. unian.info, 14 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-14]. (ang.).