Oleg Rachmanin
Data i miejsce urodzenia |
7 października 1924 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
4 sierpnia 2010 |
Zawód, zajęcie |
polityk, dyplomata |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Oleg Borisowicz Rachmanin (ros. Олег Борисович Рахманин, ur. 7 października 1924 w Dmitrowie, zm. 4 sierpnia 2010 w Moskwie) – radziecki polityk i dyplomata.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Od 1939 kursant moskiewskiej szkoły artylerii, później kursant tomskiej szkoły artylerii, w latach 1942–1945 żołnierz Armii Czerwonej, dosłużył się stopnia porucznika. Po wojnie, w latach 1945–1946 pracował w Ludowym Komisariacie Spraw Zagranicznych ZSRR, od 1945 członek WKP(b), 1946–1949 pracownik Konsulatu Generalnego ZSRR w Changchunie. W latach 1949–1951 ponownie pracownik MSZ ZSRR, 1951–1953 uczył się w szkole sinologii w Pekinie, później eksternistycznie ukończył studia na Wydziale Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Ludowego w Pekinie, następnie był II sekretarzem, potem I sekretarzem Ambasady ZSRR w Chinach. W latach 1960–1963 radca Ambasady ZSRR w Chinach, od 1963 referent Wydziału KC KPZR ds. Kontaktów z Partiami Komunistycznymi i Robotniczymi Państw Socjalistycznych, następnie kierownik sektora tego wydziału, 1958–1960 słuchacz Wyższej Szkoły Dyplomatycznej MSZ ZSRR. Od 1965 do maja 1968 zastępca kierownika Wydziału KC KPZR ds. Kontaktów z Partiami Komunistycznymi i Robotniczymi Państw Socjalistycznych, w latach 1968–1987 I zastępca kierownika tego wydziału, od 9 kwietnia 1971 do 24 lutego 1976 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej KPZR. Od 5 marca 1976 do 23 lutego 1981 zastępca członka, a od 3 marca 1981 do 25 kwietnia 1989 członek KC KPZR, jednocześnie I zastępca przewodniczącego Zarządu Towarzystwa Przyjaźni Radziecko-Chińskiej, od 1987 na emeryturze. Później był członkiem Rady Naukowej Instytutu Historii Wojskowej Ministerstwa Obrony ZSRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR (1980-1989). Pochowany na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie.
Odznaczenia i nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Order Lenina (5 października 1984)
- Order Rewolucji Październikowej
- Order Czerwonego Sztandaru Pracy (dwukrotnie)
- Order Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Order Przyjaźni Narodów
- Nagroda Państwowa ZSRR
- Medal „Za Odwagę”
- Order Suche Batora (Mongolska Republika Ludowa)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.)
- http://wwii-soldat.narod.ru/200/ARTICLES/BIO/rahmanin_ob.htm (ros.)
- http://www.az-libr.ru/index.htm?Persons&000/Date/Birth/1007 (ros.)
- http://www.biograph.ru/index.php?option=com_content&view=article&id=4425:rakhmanin&catid=36:veterans&Itemid=101 (ros.)
- http://www.moscow-tombs.ru/2010/rahmanin_ob.htm (ros.)
- Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR X kadencji
- Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR XI kadencji
- Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR
- Ludzie urodzeni w Dmitrowie
- Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR)
- Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy
- Odznaczeni Orderem Lenina
- Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów
- Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej
- Odznaczeni Orderem Suche Batora
- Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy
- Politycy KPZR
- Radzieccy żołnierze II wojny światowej
- Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie
- Urodzeni w 1924
- Zmarli w 2010